Zrobiłem własne tłumaczenie hana no uta
To właśnie nas obojgu zrodził ten świat, na długo jeszcze przed tym gdy,
to słońce na niebie pozwoliło tym kwiatom pod nim na ich rozkwit!
I to nigdy już się nie zmieni!
My jednak wciąż będziemy istnieć jeszcze długo po tym,
To właśnie nas obojgu zrodził ten świat, na długo jeszcze przed tym gdy,
to słońce na niebie pozwoliło tym kwiatom pod nim na ich rozkwit!
I to nigdy już się nie zmieni!
My jednak wciąż będziemy istnieć jeszcze długo po tym,






























Wyciągam dłoń, by wbić głęboko swe pazury, w tą przyszłość co jest tuż przede mną…
By znów broczyła krwią, gdy już nic więcej nie da się w niej dostrzec!
Kolorem tak intensywnym, że przysłoni on wszystkie letnie barwy swoją czerwienią…
Tylko po to by wyrwać z gardła mój stłumiony jeszcze głos, czyż do tego to nie zmierza?