Nie wiem, czy tak bardzo zaplątaliśmy się w ziemskich problemach, czy też fakt, że człowiek postawił pierwszy krok na drodze powrotu na Księżyc to w dzisiejszych czasach już nic ważnego i ciekawego. Fakt, że misja jest bezzałogowa jakoś mnie nie przekonuje, bo przecież ma przetestować cały statek, który już za 2-4 lata zaniesie załogową misję na Srebrny Glob.
Dla tej nielicznej grupki, którą jeszcze to jara wrzucam link do zapisu ze streamu NASA ze startu:
https://www.youtube.com/watch?v=CMLD0Lp0JBg






































Lockheed S-3 Viking
W połowie lat 60 XX wieku US Navy sformułowało wymogi dotyczące samolotu dedykowanego do zwalczania okrętów podwodnych zdolnego do operwania z pokładów lotniskowców jako zastępstwo dla Grumman S-2 Tracker. W 1968 roku Lockheed obok Convair i Grumman zostało poproszone o dalszy rozwój swoich propozycji dla tego typu maszyny, jako że Lockheed posiadało znikome doświadczenie w projektowaniu samolotów pokładowych nawiązało do tego celu współpracę z Ling-Temco-Vought. LTV odpowiedzialne było za elementy płatowca takie jak składane skrzydła i ogon, gondole silników oraz podwozie – część tych systemów była pochodnymi z maszyn LTV A-7 Corsair oraz Vought F-8 Crusader. 4 sierpnia 1968r. projekt Lockheed został ogłoszony zwycięzcą oraz zamówiono osiem prototypów o wstępnym oznaczeniu YS-3A. Pierwszy lot wykonano 21 stycznia 1972 roku. Loty testowe przebiegły bez większych komplikacji i już dwa lata później w 1974 rozpoczęto produkcję i wprowadzono maszynę do służby. Produkowany do 1978r. Viking powstał w łącznej liczbie 188 egzemplarzy. Jedna sztuka po szeregu szerokich modyfikacji była w użyciu NASA do celów monitorowania środowiska naturalnego, łączności satelitarnej oraz badań nad bezpieczeństwem lotu – była to też najdłużej używana jednostka z pośród wszystkich S-3, która zakończyła służbę dopiero w 2021 roku. US Navy wycofało Vikinga z działań pokładowych w 2009 i całkowicie ze służby w 2016 roku. Jej zadania zostały przejęte przez takie maszyny jak P-3C Orion, P-8 Poseidon oraz SH-60 Seahawk. Ze wględu na wykorzystanie do napędu silników turbowentylatorowych i ich charakterystyczny dźwięk, nazywany był przez załogi ”War Hoover” od nazwy producenta odkurzaczów.
Załoga:
źródło: comment_1670045844nohyQ5d97uTd8xtiTFRhr6.jpg
Pobierzźródło: comment_1670045988BVCknQ5SRucVauBCdNm2pu.jpg
Pobierz