Druga połowa XIX stulecia upłynęła na ziemiach polskich pod znakiem społeczno-demograficznej transformacji - utrata dawnych majątków ziemskich oraz masowa relokacja do rozwijających się miast skłoniły zubożałe ziemiaństwo do redefinicji codziennego funkcjonowania.

Kiedy Sienkiewicz kończył pisać Quo vadis w lutym 1896 roku, nie mógł przypuszczać, że wielka chrześcijańska epopeja przyniesie mu światową sławę. Choć popularność nie zawsze była autorowi w smak, umożliwiła mu nawiązanie kontaktów z wieloma ciekawymi postaciami epoki, w której żył.