Dlaczego Polacy tak często są dla siebie wilkami, a mimo to potrafią się jednoczyć w kryzysie?
Co sprawia, że z jednej strony jesteśmy ambitni i kreatywni, a z drugiej – pełni kompleksów i wzajemnych pretensji?
W tym materiale próbuję bez napinki i patosu przyjrzeć się temu, kim jesteśmy jako społeczeństwo – z całym naszym bagażem historii, kultury i przyzwyczajeń.
Nie „hejt”, nie pompowanie dumy – raczej próba zrozumienia i refleksji.
Co sprawia, że z jednej strony jesteśmy ambitni i kreatywni, a z drugiej – pełni kompleksów i wzajemnych pretensji?
W tym materiale próbuję bez napinki i patosu przyjrzeć się temu, kim jesteśmy jako społeczeństwo – z całym naszym bagażem historii, kultury i przyzwyczajeń.
Nie „hejt”, nie pompowanie dumy – raczej próba zrozumienia i refleksji.
„Między dwiema rzekami, dwoma krajami i dwoma czasami bije serce, które nigdy nie milknie.”
Ten utwór to głos pamięci, ziemi i przodków.
Nagranie powstało nad rzeką Peene, z sercem skierowanym ku Mazurom — krainie mojej matki, krainie światła i ran.
Głos jest głęboki, stary, jak echo dawnych czasów.