ak naprawdę wygladała wyprawa Aleksandra Wielkiego przeciwko Dariuszowi? Jakim cudem najpotężniejsze imperium starożytnego świata tak szybko padło? i wiele innych - ciekawych wątków, które poruszamy w podcaście.

Na łożu śmierci zapytał: Czy dobrze zagrałem swoją rolę w tej komedii życia?". Całe swoje panowanie traktował jak jeden wielki, perfekcyjnie wyreżyserowany teatr.

Awitus nie miał dobrej prasy. W pamięci historyków tak starożytnych jak tych nam współczesnych zapisał się jako ten cesarz, który najmniej chyba licował z powagą sprawowanego przezeń urzędu. Wyuzdane ekstrawagancje Gajusza, artystyczne fanaberie Nerona, małostkowość Domicjana miały być niczym wobec

Gdyby Lucjusz Korneliusz Sulla poszedł kiedyś do łóżka z Kartaginą dziecko zrodzone z tego związku z pewnością przypominałoby Septymiusza Sewera, albo tak przynajmniej musieli uważać jego współcześni. Oni to bowiem zwali go Punickim Sullą, doceniając w ten sposób jego pochodzenie oraz bezwzględność.

Armie polowe wkraczały do akcji dopiero, gdy granica już płonęła. Prawdziwy ciężar obrony spoczywał na barkach tych ludzi, którzy w mojej ocenie byli prawdziwymi obrońcami "późnego cesarstwa". Cześć i chwała obrońcom granic wszystkich czasów!