W grudniu 1910 roku brytyjski archeolog John Garstang prowadził wykopaliska w pozostałościach Meroe, czyli stolicy starożytnego królestwa Kusz leżącego z grubsza w dzisiejszym Sudanie. W pewnym momencie, kopiąc na głębokości około dwóch i pół metra pod powierzchnią schodów odkryto...

Gdzieś około roku 515 p.n.e. w krainie leżącej na terenie Gandhary, na pograniczu dzisiejszego Pakistanu i Afganistanu, nad rzeką Indus, zbierała się niecodzienna ekspedycja. W mieście Caspathyros, którego położenia nie jesteśmy w stanie zidentyfikować, pewien grecki kapitan przygotowywał statki

Dowiedz się więcej o historii na stronie na polityka.pl https://www.polityka.pl/podkasty/politykaohistorii Zastanawiałeś/aś się kiedyś, jaką mroczną tajemnicę kryje ulubiony kierunek wakacyjny milionów Europejczyków?

Krótka satyra o starym diadochu Aleksandra Wielkiego, którą napisałem parę miesięcy temu i schowałem do szuflady, a teraz po ponownym przejrzeniu, uznałem, że może warto ją opublikować.

Fenicjanie nie są populacją łatwą do badania, gdyż w przeciwieństwie do Hellenów czy Rzymian nie zostawili po sobie zbyt wiele źródeł pisanych, właściwie niemal wszystko co o nich wiemy, dotarło do nas od ich sąsiadów, partnerów handlowych lub przeciwników. Ich sytuacja jest podobna do tej w jakiej

Olbrzymi i niezbadany Okeanos, jak Hellenowie zwykli nazywać Atlantyk od zawsze kusił starożytnych ogromem jednocześnie przerażając ich swoją gwałtownością.

W sobotę 8 lipca 1497 roku cztery statki opuszczały port w Lizbonie kierując się na południe. Na pokładach karaweli i trzech karak płynęło 148 mężczyzn, doświadczonych żeglarzy, zaprawionych w morskich wyprawach. Ekspedycji przewodził dość młody kapitan z portugalskiego miasteczka Sines.

Awitus nie miał dobrej prasy. W pamięci historyków tak starożytnych jak tych nam współczesnych zapisał się jako ten cesarz, który najmniej chyba licował z powagą sprawowanego przezeń urzędu. Wyuzdane ekstrawagancje Gajusza, artystyczne fanaberie Nerona, małostkowość Domicjana miały być niczym wobec

Gdyby Lucjusz Korneliusz Sulla poszedł kiedyś do łóżka z Kartaginą dziecko zrodzone z tego związku z pewnością przypominałoby Septymiusza Sewera, albo tak przynajmniej musieli uważać jego współcześni. Oni to bowiem zwali go Punickim Sullą, doceniając w ten sposób jego pochodzenie oraz bezwzględność.

Późną nocą 31 grudnia 192 roku grupka ludzi walczyła z czasem, starając się zatrzeć ślady swojej zbrodni. Nie było to jednak łatwe, bowiem ich ofiarą był sam cesarz, człowiek którego nieobecność ktoś z pewnością prędko zobaczy. Do zadania zaciągnięto paru pretorianów...

Mediewista Steven Runciman miał powiedzieć, że nigdy nie było większej zbrodni przeciwko ludzkości niż Czwarta Krucjata z czym nie mogę się zgodzić. To zdanie jest na wskroś przesiąknięte europocentryzmem, postawą wedle której historię całego świata postrzegamy wyłącznie przez pryzmat europejskich

Epoka ta była jedną z najbardziej przełomowych w dziejach tej części świata. W tym samym czasie żyli ludzie, którzy odcisnęli na świecie piętno odczuwalne po dziś dzień. Herakliusz ratował Konstantynopol przed kolejnymi nawałnicami Persów, Awarów i Słowian rozbijającymi się o mury Teodozjusza...

Czternaście tysięcy lat temu, na terenie Oberkassel, przedmieścia dzisiejszego miasta Bonn w Niemczech, urządzono wyjątkowy pochówek. Społeczność myśliwych-zbieraczy z kultury magdaleńskiej grzebała 40-letniego mężczyznę i 25-letnią kobietę.

11 kwietnia 1814 roku w Fontainebleau ostatecznie zawarto porozumienie między Aliantami a ustępującym władcą Francji. Napoleon mógł dalej tytułować się Jego Cesarską Mością, otrzymywał przy tym we władanie leżącą na Morzu Tyrreńskim wyspę Elbę, będącą niczym przystanek między Toskanią a Korsyką.

Kolumb zostawił po sobie spuściznę, która z biegiem stuleci nie straciła na ważności. Wielkość jego dokonań dostrzegano jeszcze za jego życia, nawet jeżeli on sam do śmierci błędnie interpretował dokonane przez siebie odkrycia.

W połowie lat 90. XV wieku, podczas drugiej wyprawy Kolumba misjonarz Ramon Pane rozmawiał z jednym z Tainów, który przekazywał mu wiedzę o religii i zwyczajach swojego ludu. Rozmówca Ramona wspomniał, że jeden z kacyków jego ludu rozmawiał kiedyś z duchem Giocauuaghama, który przepowiedział mu...

Kubilaj w zbiorowej świadomości znany jest głównie jako ten mongolsko-chiński chan którego odwiedził Marco Polo. W rzeczywistości relacja z Wenecjaninem była z jego punktu widzenia mało istotnym epizodem. W Kubilaju mongolskie imperium osiągnęło swój zenit i ostatnie tak znaczące sukcesy militarne.

Kommodus był bardzo wysoki, proporcjonalnie zbudowany, miał szeroką klatkę piersiową, potężne ramiona, jasne, gęste włosy i zadbaną brodę. Włosy na twarzy i głowie podobno skracał opalając, lękał się dopuszczenia do swojego gardła golibrody czy fryzjera.

Myśląc o kobietach starożytnej Hellady w pierwszej kolejności przychodzą nam na myśl postacie z bogatej mitologii, zwłaszcza wojownicze i pewne siebie boginie - mądra Atena, zwinna Artemida, władcza Hera. Nie tylko one zresztą. Grecka mitologia pełna jest postaci wojowniczych kobiet...

Zanurz się w opowieść o zapomnianych władcach, wojownikach i tajemniczych rytuałach dawnych kultur Wysp Kanaryjskich. Od starożytnych Rzymian i Fenicjan przez Guanczów - dzielnych, wojowniczych i tajemniczych Królów Wysp Kanaryjskich - aż po kastylijskich konkwistadorów.