Świat czasami jest jak pole bitwy, tylko nie ma tu pocisków balistycznych ani mieczy, ani karabinów. Są słowa: jedne dosłowne bardziej podobne do realnej broni, inne z podtekstem, uderzają za liniami wroga. Jeśli nie jesteś bystry i ostrożny, te drugie zniszczą cię od środka: najpierw zniszczą podwaliny twojej osobowości: wiarę w siebie, we własne siły sprawcze by kolejno zburzyć motywację aby na końcu zebrać żniwo depresji.
Więc gdzie drzemie ukryta siła? Wiesz.
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

#poezja #wiersz #niewiemjaktootagowac

Idąc głównym szlakiem, nie widać życia,
Świat jak martwy posąg, choć widok zapiera.
Przeraża mnie ta zieleń, kres ludzkich budowli,
Nie wiem, co się tam kryje, śladów badam szlak.
  • 1
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Fajne ale nie pisz więcej

Zbrzydł mi ten świat i jedzenie
Unikałbym porannej rosy
Jednakże, kogoś ujrzałem. I...
zbrzydły mi wszystkie p*rnosy.
  • 1
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@g0blacK: ten mexicano to co chwilę walentynkę dostaje od Ciebie. On tam już cały folder ma chyba, piękny to gest. Dla trzeźwiejącego olkoholika to bezcenne wsparcie jest.
  • Odpowiedz
Znowu w życiu mi nie wyszło
Uciec pragnę w wielki sen
Na dno tamtego mikroblogu
Gdzie marnuję dzień za dniem
W tamten czas lub jego cień

Znowu
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach