Nagrane w UC Barkeley w 2005r - Metzinger twierdzi, że nie istnieje coś takiego jak osoba. Nikt nigdy nie był i nie będzie osobą. Wszystko, co istnieje, jest fenomenem osoby, charakteru, który pojawia się w doświadczeniach świadomości. Argumentuje on, że fenomen osoby nie jest rzeczą, ale procesem.

Czemu ludzki mózg jest tak wyjątkowy? Czy jest największy w stosunku do masy ciała? Czy w ogóle większy mózg koniecznie jest lepszy i musi zawierać więcej neuronów? Ile neuronów w zasadzie zawiera ludzki mózg i co ma z tym wspólnego "zupa z mózgu"?

Dyskusja panelowa, która była finałowym wydarzeniem czwartej konferencji z cyklu "Wokół myśli Michała Hellera". Dyskutowali: ks. prof. dr hab. Michał Heller, prof. dr hab. Jerzy Vetulani, prof. dr hab. Bartosz Brożek, dr Maria Karolczak . /*Wrzucone ponownie, z powodu wygaśnięcia linka*/

Dyskusja panelowa, która była finałowym wydarzeniem czwartej konferencji z cyklu "Wokół myśli Michała Hellera". Dyskutowali: ks. prof. dr hab. Michał Heller, prof. dr hab. Jerzy Vetulani (PAN), prof. dr hab. Bartosz Brożek (UJ), dr Maria Karolczak (SWPS).

Ludzie mają wrodzony talent do wyczuwania motywów, przekonań i uczuć innych; bliskich i obcych. W jaki sposób? Rebecca Saxe z MIT opowiada o fascynujących eksperymentach, pozwalających odkryć, jak mózg myśli o myślach innych ludzi i jak ocenia ich działanie.

Metafora mózg-komputer posunięta za daleko utrudnia zrozumienie funkcjonowania układu nerwowego nie tylko opinii publicznej, ale czasem też naukowcom. Podstawowym problemem jest tutaj podstawianie za ten "komputer" czegoś na kształt komputera osobistego. Komentarze też warte przeczytania.

Dawno już ustalono, że u pianistów wykształca się szczególnie wyraźne poczucie korelacji czasowej między ruchem klawiszy fortepianu a dźwiękiem wygrywanych nut. Niemniej naukowcy z Niemiec odkryli, że w ocenie synchroniczności ruchu ust i mowy pianiści nie radzą sobie lepiej od niemuzykalnych osób.

Zagadnienie świadomości należy do najczęściej dyskutowanych problemów filozofii umysłu. Jednym z celów niniejszego artykułu jest pokazanie, jak wyniki konkretnych prac badawczych prowadzonych w obrębie neuropsychologii wzbogacają naszą wiedzę o świadomości zjawiskowej.

Animacja która pomoże naukowcom zrozumieć w jaki sposób kobiecy mózg dyryguje orkiestrą aktywności która prowadzi do orgazmu.

Grupa dzieci jest chwalona po teście słowami "Musisz być naprawdę mądry/mądra", druga grupa "Musiałeś/musiałaś ciężko nad tym pracować". Jak wielką różnicę może to sprawić? Czy przekonanie o tym, że można stać się w czymś lepszym, jeśli poświeci się czas na naukę, wpływa na reakcje na błędy?

Badamy reakcję komórek na substancję A i B. Efekt uznajemy (przykładowo) za istotny, jeśli będzie o 20% większy, niż w grupie kontrolnej. A osiąga 30%, B tylko 15% - A "zdała test", B nie. Czy na podstawie tych wyników można stwierdzić, że substancja A jest istotnie lepsza, od B? Otóż nie.

Wszystko co istnieje jest tylko fenomenem rzeczywistości, na którą spoglądamy poprzez przeźroczysty model samego siebie. Wykład Thomasa Metzingera - Fenomenalny model Ja, mimo skomplikowanych pojęć jest dosyć łatwy do zrozumienia. Bardzo ciekawa teoria. Polecam.

Eksperyment, którego celem jest odkrycie źródła decyzyjnego w mózgu człowieka.

Co się stanie, kiedy rozetniemy ciało modzelowate łączące dwie półkule mózgowe, uniemożliwiając między nimi łączność?

Prosopagnozja, zespół Capgrasa, padaczka skroniowa - czy w mózgu jest miejsce odpowiedzialne za poczucie Boga?

Kończyny fantomowe, ślepowidzenie, zespół pomijania i anozognozja - prof. V.S. Ramachandran ujawnia kulisy rewolucji naukowej w rozumieniu mózgu i świadomości.

Hipotezy dotyczące zjawiska Déjà vu.

Krótka notka i odniesienie do wywiadu z Karlem H. Pribramem - wybitnym neurofizjologiem

Każdy z nas chciałby być bystry, inteligentny, chciałby posiadać dużą wiedzę opakowaną w świetną pamięć. Naukowcy już śpieszą na ratunek - zażyj po prostu modafinil.

Gordon Shaw zainteresował się wpływem rytmu na inteligencję, wyobraźnię przestrzenną czy umiejętności matematyczne. Jego eksperyment pokazał, że te trzylatki, którym puszczano Sonatę na Dwa Pianina D-Moll Wolfganga Amadeusza Mozarta, jako studenci mieli średnio o 9 punktów IQ więcej niźli grupa kontrolna.