Czy ja robię jakiś daydreaming w którym idealizuje przeszłość czy naprawdę coś się tak zmieniło? Mam wrażenie, że od 2020 kiedy zaczęły się covidy nic już jakoś nie jest takie samo. Świat jakoś utracił kolory, przygnębienie to codzienność. Ludzie się od siebie oddalili bardziej niż kiedykolwiek, a nie ma już tego szczęścia z życia przy okazji. Człowiek patrzy w lustro i myśli co dalej? Lata 2012-2016 wspominam najlepiej. Porównując je do obecnych..Pokaż całość

#feels gardzę sobą i tym co robie sprawiając innym przykrość

Rozczarowanie ¯\(ツ)/¯
#heheszki #humorobrazkowy #feels

Kiedy ostatni raz napisaliście list, wysłaliście pocztówkę czy kartkę na święta, Walentynki i inne okazje?
W zeszłym roku wysłałam pocztówki, kartki urodzinowe wysłałam razem z prezentami. Ale listu nie mogę sobie przypomnieć - tak dawno to było.
Brakuje Wam tego? Czy szybkie cyfrowe wiadomości są dla was komunikacyjnym spełnieniem?

Mam wrażenie, że w listach pisało się o uczuciach, przemyśleniach, ogólnie raczej dużo. Nikt już nie pisze długich prywatnych wiadomości, nikt na takie nie odpowiada.

TakiePokaż całość

Od roku bardzo szybko się starzeję, bo zaczęłam lubić polską muzykę i nawet nie wybrzydzam!

"Powiedz jak Ci minął dzień?
O czym był wczorajszy sen?"

#muzyka #feels

#film #nostalgia #filmpolski #feels

Jak dobrze, że odkryłem ten film. Tak zwana perełka. Wiem, że filmów w telewizji ogląda się coraz mniej, ale dobrze, że czasami jest w niej miejsce na takie właśnie filmy.

Polecam kiedyś obejrzeć chociaż raz.

"Nad rzeką, której nie ma (1991)"

Dzisiaj przypomniały mi się młode lata, gdzie wchodzilismy sąsiadce do ogrodu, bo miała duzo krzaczorów agrestu
Czasami aż czerwony, słodki i tak mnie naszło, ze nigdzie nie widać agrestu, ani w sklepach wielkopowierzchniowych, ani w warzywniakach.
No kuźwa nie kupisz, ja jestem stary zgred i znam ten smak, ale tu dużo młodych ludzi jest
Czy są tu ludzie, którzy nigdy nie jedli agrestu?

Pokaż spoiler

Pokaż całość

✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Ostatnio wpadła mi w uwagę postać dommera. Przypatrując się jej potrafię się z nią dosyć mocno utożsamić, przez co czuję ulgę wynikającą m.in. ze zrozumienia. Chciałbym poruszyć temat pewnego zjawiska który dotyczy pokoleń, które są bardziej samotne od poprzednich, żyjące w plastikowym świecie, zatracające umiejętność asymilacji. Zauważyłem, że poza pracą, praktycznie nie mam nikogo kto regularnie jest w moim życiu, z kim dzielę swoją codzienność, mogę porozmawiać. PrzezPokaż całość