jmuhha
  • 6
Prawie 6 lat razem z chłopakiem. Ja 23 a on 26 lat.
O pierścionku i byciu kimś więcej niż dziewczyną ani widu ani słychu. Nie wiem na czym stoję. Mam wrażenie że tkwimy w miejscu, typowe stare dobre małżeństwo. Czy to zwykłe lenistwo czy wygodnictwo mieszkania z rodzicami? Już koleżanki śmieją się, że prędzej sama wyjdę na swoje niż on zamieszka z rodzicami do 30stki... Nie wiem czemu on taki uparty i
  • 23
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
nirvikalpasamadhi
  • 4
@AhmedDaBomb: Akurat nie wina kołchozu, po ostrym mobbingu w poprzedniej pracy (spowodowanym niewydolnością w robocie, a ta zaś spowodowana depresją, w którą nikt noe wierzył i wmawiali mi że się obijam) obecna praca bardzo mnie zadowala, bez stresu ani mobbingu. Nie mam w głowie żadnej myśli, wyborażenia ani nic, skupiam się na pracy jk mog3, ale czuje cały czas taki tępy ból psychiczny, to jest męczarnia, im bardziej staram się
  • Odpowiedz
  • We have ostracized them instead of embracing them, we've alienated them instead of empathizing with them, we've let the smog of cynicism cloud our hearts and minds, when kindness should have been our guiding light.

Osiągnięcia