nirvikalpasamadhi
  • 2
Po wszystkim co w życiu przeszedłęm do tej pory, torturach i maltretowaniu, gdy od 2 lat odzyskuję powoli nadzieję na to że w ogóle w życiu poznam cokolwiek, uczę się poznawać ludzi i świat, dowiaduję sie że jakiś deweloper chce wykupić mieszkanie razem ze mną, korzystając z tego że pomimo prawa do pierwokupu nie mam ani pieniędzy ani zdolności kredytowej i on chce mnie wyrzucić z tego domu gdzie jestem zameldowany od
  • 6
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
nirvikalpasamadhi
  • 1
@Saltimbanquese: przepraszam cię, leczę się od 2 lat po przeżyciu 20-25 lat traumy, nie przeżyłem w życiu niczego ani młodości ani dzieciństwa, odizolowany od społeczeństwa i marzę o tym żeby żyć i kochać i poznać emocje, a grozi mi to że całe moje przetrwanie i walka o życie pójdzie na marne on mnie zabije ten człowiek on mi odierze wszystko co mi zostało, wszystko mi wodbierze na zawsze cała nadzieję
  • Odpowiedz
nirvikalpasamadhi
  • 1
@ka-lol: https://wykop.pl/link/7640261/chodzila-do-liceum-ktorego-uczen-odebral-sobie-zycie-przesladowana-latami/komentarz/129172617/nie-obchodzi-mnie-kto-zaczal-podajcie-sobie-rece-i-tak-przez-te-stare-nauczycielskie-prukwy-niszcza-poczucie-sprawiedliwosci-w-mlodych-ludziach#129175505

błagam pomocy ja chce móc żyć
@nirvikalpasamadhi +15
@Czerwone_Stringi: Szacunek, że nie pozwoliłeś się dręczyć. Ja pozwoliłem i byłem dręczony, dwie dekady i dwie trzecie życia, co pozbawiło mnie ludzkiego doświadczania przez całą młodość, dzieciństwo, ogólnie cały okres rozwoju społecznego i życiowego, teraz mam 30. Byłem prześladowany i maltretowany całą podstawówke, gimnazjum, odrzucany w
  • Odpowiedz
nirvikalpasamadhi
  • 0
@SebastianEnriqueAlvarez: ps raczej wątpie żeby włoski kucharz kupił od jakiegoś turka instrumental z jego EP na kilka sekund filmiku jak soli guanciale :') czyli gdzieś taki instrumental jest ^^ może się inaczej nazywa, bo np. stworzył go ktos inny a "wytwórnia" sobie przywłaszczyła ヽ(☼ᨓ☼)ﾉ
  • Odpowiedz
jmuhha
  • 6
Prawie 6 lat razem z chłopakiem. Ja 23 a on 26 lat.
O pierścionku i byciu kimś więcej niż dziewczyną ani widu ani słychu. Nie wiem na czym stoję. Mam wrażenie że tkwimy w miejscu, typowe stare dobre małżeństwo. Czy to zwykłe lenistwo czy wygodnictwo mieszkania z rodzicami? Już koleżanki śmieją się, że prędzej sama wyjdę na swoje niż on zamieszka z rodzicami do 30stki... Nie wiem czemu on taki uparty i
  • 23
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
  • We have ostracized them instead of embracing them, we've alienated them instead of empathizing with them, we've let the smog of cynicism cloud our hearts and minds, when kindness should have been our guiding light.

Osiągnięcia