Wykorzystując mikroskopię krioelektronową, badacze z Polski i Francji pokazali, w jaki sposób białko uczestniczące w biosyntezie chlorofilu może jednocześnie organizować i odkształcać błony. Ich praca ukazała się w czasopiśmie "Nature Communications".

Endofity nasion to bakterie i grzyby żyjące wewnątrz nasion, które towarzyszą roślinie od najwcześniejszych etapów jej rozwoju. Polscy naukowcy zbadali, jak toksyczność metali wpływa na te mikroorganizmy oraz jaką rolę odgrywają one w przystosowaniu roślin do życia na terenach poprzemysłowych.

W czasopiśmie "Physical Review Letters" ukazała się praca prezentująca pierwszą trójwymiarową tomografię kwarków i gluonów w lekkim jądrze atomowym helu-4. W badaniach tych wiodącą rolę odegrali naukowcy z Zakładu Fizyki Teoretycznej Narodowego Centrum Badań Jądrowych.

Poetycka opowieść o piętrach lasu, wędrówka od runa, aż po korony drzew, gdzie po drodze spotkać można charakterystyczne dla poszczególnych pięter rośliny i zwierzęta, poznać leśne drzewa. W filmie wykorzystano fragment "Kroniki Olsztyńskiej" Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.

Czy o szansach zarodka na zagnieżdżenie w błonie śluzowej macicy może powiedzieć coś tak subtelnego jak prędkość ruchu jego cytoplazmy? Badaczki z Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego pokazały, że jeśli prędkość tę zmierzymy w późnej blastocyście odpowiedź może brzmieć: tak.

Park został utworzony w 2001 r. dla ochrony unikatowych terenów podmokłych, rozległych łąk i pastwisk, które są jedną z najważniejszych w Polsce ostoi ptaków wodnych i błotnych. Na terenie parku stwierdzono obecność 245 gatunków ptaków, w tym 174 lęgowych.

W czasopiśmie "Proceedings of the National Academy of Sciences" ukazał się artykuł, w którym opisane zostały wysokorozdzielcze struktury cryo-EM kompleksu białkowego - cytochromu bc1 - jednego z kluczowych białek biorących udział w oddychaniu komórkowym i fotosyntezie bakteryjnej.

Poznanie znaczenia pyłku dla roślin wiąże się z odkryciem płciowości roślin dokonanym przez Rudolfa Jakoba Camerariusa i ogłoszonym w publikacji w 1694 r. U niezapominajki leśnej średnica ziaren pyłku wynosi zaledwie 0,0003 mm, u dyni zwyczajnej 0,22 mm, a u zostery osiąga nawet do 1 mm.