— Jeżeli jest taka deska, która potrafi unieść jednego rozbitka, ale dwóch już nie, bo obaj wtedy utoną, to każdy ma prawo wybrać siebie jako tego, który ma ocaleć. Co więcej, ma nawet prawo odepchnąć tego drugiego od tej deski, by samemu przetrwać — mówi Janusz Onyszkiewicz.

Zjedliśmy wasze batoniki, żele i kilka liofilizowanych posiłków. Użyliśmy również dwóch butli gazowych, które były zardzewiałe. Kiedy zdaliśmy sobie sprawę, ile wysiłku wymaga od nas wspinaczka po trasie, pożyczyliśmy także dwa zaciski, drabinkę i kołki

Mont Blanc. Kamienie zaczęły staczać się po stoku, gdy jedna ze wspinających się była w trakcie trawersu. Jedyne co mogła zrobić to skulić się przy ziemi, okryć głowę plecakiem i mieć nadzieję, że kolejne kamienie nie będą większe od tych, które uderzyły w nią przed chwilą.