Położona w najbardziej suchym regionie Portugalii (Alentejo) Tamera zajmuje obszar o powierzchni 154 hektarów. Pomimo niekorzystnego położenia, Tamera zdołała oprzeć się niekorzystnym trendom i zjawiskom, poprzez stworzenie tzw. „Krajobrazu retencyjnego” (“Water Retention Landscape” – WRL).
(...) Przykład Tamery pokazuje znaczenie zdecentralizowanych lokalnych działań realizowanych niezależnie od działań podejmowanych na szczeblu centralnym. Zaangażowanie lokalnej społeczności oraz zespołu ekspertów zwiększyło odporność regionu
























Brzmi to trochę zbyt pięknie. I drugie pytanie
@Deno1989: Wspaniała rada już szukam książki na temat czy generator impulsowy działa. Wracaj do testowania gadżetów z netto...