Dla Le­ni­na wpi­sa­ne w re­wo­lu­cję stra­ty w lu­dziach sta­no­wi­ły nie­istot­ny epi­zod na dro­dze ku no­we­mu świa­tu. To prze­ko­na­nie za­pew­ne to­wa­rzy­szy­ło mu aż do śmier­ci. Opie­rał je na wła­snym ro­zu­mie­niu mark­si­stow­skiej wi­zji hi­sto­rii, któ­re ob­ja­śniał w bro­szu­rach pi­sa­nych po­spiesz­nie w chwi­lach wol­nych od wal­ki o wła­dzę. Bol­sze­wizm na­zna­czy­ły też jed­nak inne prą­dy my­ślo­we, w tym rów­nież bez­sprzecz­nie gno­styc­kie.

Po­wszech­nie wia­do­mo, że cia­ło Le­ni­na zo­sta­ło za­bal­sa­mo­wa­ne i wy­sta­wio­ne na wi­dok pu­blicz­ny w mau­zo­leum. Nie każ­dy jed­nak zda­je so­bie spra­wę, że po­mysł ten na­ro­dził się wśród człon­ków pew­nej frak­cji mark­si­stów, zwa­nych „kon­struk­to­ra­mi Boga” [богостроители]. Na­le­że­li do niej mię­dzy in­ny­mi pi­sarz Mak­sym Gor­ki, bol­sze­wic­ki ko­mi­sarz oświa­ty i pierw­szy cen­zor sztu­ki Ana­to­lij Łu­na­czar­ski (za­fa­scy­no­wa­ny nie tyl­ko dzie­ła­mi Mark­sa, lecz tak­że Nie­tz­sche­go), jak rów­nież pierw­szy ra­dziec­ki mi­ni­ster han­dlu Le­onid Kra­sin.

Ten ostat­ni są­dził, że dzię­ki po­stę­po­wi w na­uce cia­ło Le­ni­na bę­dzie moż­na w przy­szło­ści znów oży­wić. Myśl ta po­wsta­ła pod wpły­wem kon­cep­cji Ni­ko­ła­ja Fio­do­ro­wa (1829–1903), chrze­ści­jań­skie­go fi­lo­zo­fa, któ­ry uwa­żał, że na­uka może za­pew­nić czło­wie­ko­wi wy­ba­wie­nie od śmier­ci, obie­cy­wa­ne wy­znaw­com w re­li­gii pra­wo­sław­nej, utrzy­mu­ją­cej, że nie­śmier­tel­ność ozna­cza fi­zycz­ne zmar­twych­wsta­nie do­sko­na­łe­go ludz­kie­go cia­ła. Żeby prze­zwy­cię­żyć wła­sną śmier­tel­ność, lu­dzie po­win­ni więc za­pa­no­wać nad na­tu­rą, a do­ce­lo­wo opu­ścić pla­ne­tę i prze­nieść się do in­nych świa­tów (ta myśl Fio­do­ro­wa do dziś sta­no­wi in­spi­ra­cję dla ro­syj­skich pro­gra­mów ko­smicz­nych). Ro­syj­scy „kon­struk­to­rzy Boga” gło­si­li, że tech­no­lo­gia wy­zwo­li czło­wie­ka od śmier­ci – na dłu­go przed tym, gdy idea ta sta­ła się ob­se­sją miesz­kań­ców Do­li­ny Krze­mo­wej.

W 1921 roku, na trzy lata przed śmier­cią Le­ni­na (któ­ry zmarł 21 stycz­nia 1924 roku), pod­czas prze­mo­wy wy­gło­szo­nej na po­grze­bie in­ne­go re­wo­lu­cjo­ni­sty – Lwa Kar­po­wa – Le­onid Kra­sin przed­sta­wił bol­sze­wic­kie uję­cie fi­lo­zo­fii Fio­do­ro­wa. Otóż przy­wód­cy re­wo­lu­cji wca­le nie mu­szą na