D-42 oraz pod nim znak B-33 (40) to zestaw znaków, który spotkamy w setkach miejscowości w całej Polsce. Powinniśmy z takim oznakowaniem zrobić porządek. W mojej okolicy bardzo wiele przelotowych wiosek ustawia znak ograniczenie do 40 pod znakiem teren zabudowany by nastraszyć kierowców.

Przypominamy piosenkę będącą głosem mieszkańców Krakowa, którzy jasno i głośno mówili, że nie chcą Strefy Czystego Transportu w swoim mieście ale nikt ich nie słuchał. W efekcie prezydent miasta Aleksander Miszalski spadł z rowerka.

Sory że kontynuuję rozmowę na ten temat, ale w Polsce istnieje bardzo dużo dróg Ekspresowych (około 90%) które spełniają wymagania przewidziane dla autostrad według konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym. Podział ten niestety plasuje nas na 11 miejscu, gdzie moglibyśmy po tej unifikacji skoczyć na 5

Dawno nie pisałem artykułu, więc dzisiaj powiem o tym proponowanej moim zdaniem numeracji dróg i bardziej .... logicznej, w tym również przekwalifikowaniu dróg ekspresowych na autostrady (o czym już mówiłem). Np. zmiana dublującego się numer 1 na południe kraju, czy Via Carpatia na A9 (obecnie S19).

Dzisiaj powiemy sobie nie o oznakowaniu, bo każdy wie że jest do poprawki, ale o zarządzaniu drogami, które jest patologiczne, jedną drogą potrafi zarządzać kilku zarządców, nawet taką krajówką zarządza GDDKiA ale jeżeli jest to miasto na prawach powiatu to zarządza nimi Prezydent Miasta.

Z racji że moje konto na wykopie istnieje od roku, z okazji rocznicy (13 marca) chciałem przygotować wam listę 13 największych moim zdaniem absurdów na naszych drogach, chodzi o rzeczy które uzważam za najbardziej absurdalne, przepełnienie dróg znakami, absurdalne limity prędkości, czy SCT.

W świecie współczesnego bezpieczeństwa ruchu drogowego (BRD) dominuje mantra: wolniej znaczy bezpieczniej. O ile w gęstym ruchu miejskim ma to swoje uzasadnienie, o tyle w kluczowym manewrze na drogach jednojezdniowych wyprzedzaniu ta logika staje na głowie. Tutaj im szybciej tym lepiej.

W Narodowym Centrum Badań Jądrowych opracowano koncepcję reaktora jądrowego, który mógłby jednocześnie wytwarzać energię elektryczną, ciepło dla przemysłu oraz wodór. Wyniki badań polskiego zespołu opublikowano w czasopiśmie "Sustainable Energy Technologies and Assessments".