ale puściutko na ulicach nawet w godzinach szczytu w czasie wakacji. to tylko pokazuje że spory procent ruchu w godzinach porannych i po południowych to rodzice zawożące/odbierające dzieciaki do szkoły. szkoły powinny mieć jakieś swoje autobusy, szczególnie dla tych najmłodszych (starsze mogą zbiorkomem). jak mieszkałem w Hiszpani będąc dzieckiem to świetnie coś takiego działało, autobus mnie zgarnia i wysiadam w szkole

#szczecin #gownowpis #przemyslenia

#heheszki

Ale będzie impreza na tych świrach. Z miejsca śmiem twierdzić już teraz, że najlepszy tegoroczny koncert, jeśli złapią dobry vibe z ludźmi.

#woodstock #polandball

Eh przyszło mi żyć z 27- letnim dzieckiem, z którym dodatkowo muszę wychowywać syna. Na początku tego nie zauważyłam, o dużej ilości spraw tez nie wiedziałam, ale to przechodzi ludzkie pojęcie. Prowadzimy razem firmę, ale ja byłam przez ostatni rok wyłączona, bo po porodzie zostałam sama z dzieckiem, tak żeby on mógł pracować. Obecnie już normalnie zmieniamy się a i tak słyszę, że powinnam zająć się większością spraw- bo on nie umie bądź mu się nie chce. Jego mama twierdzi także, ze pomimo pracy po 10 godzin dziennie mam zajmować się całym domem- gotować, prać, prasować, sprzątać i oczywiście zajmować się dzieckiem, bo to ja jestem mamą i jej synek potrzebuje odpoczynku po tak długim zajmowaniu się dzieckiem. Mój syn ma rok i widuje dziadków od strony taty może dwa razy w miesiącu po godzinie, mimo że mieszkają kilka kilometrów od nas. Do tego jest już bardziej świadomy i przywiązany do mnie, więc gdy ma zostać z dziadkami z którymi nie ma żadnej więzi to dostaje histerii. Usłyszałam wiec, ze powinnam iść z nim do lekarza, bo to na pewno jakaś choroba, bo inne dzieci się tak nie zachowują. Dodam, że mój tata mieszka 500km dalej i ostatnio byliśmy tam przez tydzień i syn normalnie nawiązał więź z dziadkiem, który poświęcał mu dużo czasu i zostawał z nim, kiedy ja mogłam spokojnie pojechać na zakupy. Nie oczekuje, żeby ktoś mi wychowywał dziecko, no ale błagam, po co gadanie o jakichś chorobach.
Co do mojego wyjazdu, nie było mnie 10 dni w domu a po powrocie zastałam taki syf. Ubrania, które nie mieściły się w pralce i leżały obok zostały zalewane przez zbyt intensywne kąpiele i zapleśniały do tego stopnia, że nie mam jak ich uratować odplamiaczami.
Kiedy urodziłam, jego rodzice odwiedzili nas w szpitalu i uwaga jego tata przywiózł syneczkowi obiad, bo przecież musiał mi towarzyszyć przy całym procesie porodu i na pewno był głodny i zmęczony, zapytał ile punktów dostało dziecko i pojechał.
Ojciec mojego dziecka nie potrafi nic zrobić. Nie umie gotować- nawet sam kanapki sobie nigdy nie zrobił, co najwyżej poleje bułkę ketchupem. Nigdy nie ugotował obiadu dla dziecka. Jak trzeba zmienić żarówkę w mieszkaniu to dzwoni po tatę, zepsuje mu się samochód to dzwoni żeby tata zaprowadził auto do mechanika, dostanie mandat to prosi żeby tata się tym zajął.
Jasne można mówić, że takiego sobie wybrałam. Ale będąc zakochanym i mieszkając osobno takich rzeczy się nie zauważa. Później pojawił się nasz syn i takim sposobem mam dwoje dzieci w domu.
Czy każdy tak ma? Czy to jest normalne?Pokaż całość

✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Pamiętasz wpis? https://wykop.pl/wpis/76943839/obserwuj-mirkoanonim-hej-jestem-w-zwiazku-z-dziewc

To właśnie ja jestem jego autorem. Dzisiaj rozmawiałem ze swoją Lubą na temat pójścia do psychologa. Oczywiście, zgodziła się, nawet jeżeli to nie będzie droższe niż 150zł za wizytę - dwa razy w miesiącu. Czy to dużo? Czas pokaże, ale liczę po cichu, że coś przyniesie ta terapia. Nadal jednak jestem zmęczony psychicznie. Cały weekend się naczytałem na temat DDA, różnych skrajnych zachowaniach; borderline i innych tego typu przypadłościach. Co nie zmienia faktu, że po prostu kocham moją Małą, ale jest mi z tym ciężko. Ostatnio obiecałem sobie, że o siebie zadbam, chodzę na basen, chcę się uczyć; ale co rusz jak się spotykamy to 3h ucieka. Nie mówię, że jest to czas zmarnowany, ale first things first, jak to mówią. Siedząc i pisząc to, jestem zmęczony jak pies, bo dzisiaj rozmawialiśmy o rzeczach, które mi przeszkadzają, a których nie przebrnę. Słuchajcie, może skonstruuję post jak poprzedni, tym razem dajmy strzałeczki.

-> Czy według Was nazwanie kogoś atrakcyjnym (podczas oglądania filmu, np. Leonardo Di Caprio) albo przystojnym, jest zdradą? Nie mogę pojąć, ale moja dziewczyna nie pozwala mi nawet powiedzieć, że ta i ta aktorka jest atrakcyjna. Boję się cokolwiek nieraz powiedzieć. Co zrobiłbym z tym faktem, że jest atrakcyjna? Nic. I tak wybrałbym moją kobietę, zawsze. Ale dla niej to zdrada... Tego nie jestem w stanie pojąć, może jestem za bardzo ograniczony umysłowo...Pokaż całość

Każdy kto twierdzi, że WORDy się na niego uwzięły/że celowo oblewają kierowców aby zarobić, nigdy tak naprawdę nie powinien znaleźć się za kółkiem na publicznej drodze.

Change my mind.

#prawojazdy #motoryzacja #samochody

✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Jestem różowym paskiem lvl 28, mam dość spokojne życie. Praca zdalna, spacerki z psami, podróżuje, chodze na siłownie. Nie mam żadnych większych problemów. Czas przeważnie spędzam czas w dom, gdzie czytam, gram itp. Nie przepadam za ludźmi, mam małe grono znajomych, widujemy się rzadko głównie gadamy przez telefon. Ostatnio poznałam niebieskiego, fajny facet ogarnięty życiowo i zaczeliśmy się spotykać. Tylko on cały czas wychodzi ze znajomymi. Poniedziałek - cotygodniowe planszówki u kolegi Adriana, wtorek - squash z kumplami z pracy, środa - tradycyjne piwko z kolegami z liceum (środa to mała sobota hehe), czwartek - siłka z Bartkiem, piątek - cotygodniowa imprezka u Bogdana i Anity, sobota - piwko z jakimiś znajomymi bo od tego sobota, niedziela - cotygodniowy obiad u jego rodziny, a potem basen z Robertem i Januszem. (naprawdę tak to wygląda XDD)

I on mnie namawia na wychodzenie za każdym razem z nim. Pare razy poszłam, ale wole spędzać czas w swoim towarzystwie. Nie mam nic przeciwko, że on wychodzi niech sobie idzie to nie moje życie niech robi co chce. Ale chłop się obraża i robi mi awantury, że wszyscy jego znajomi są najczęściej ze swoim partnerem/partnerką, a on nie mimo, że jesteśmy razem. Ustaliłam, że będę wychodzić z nim do jego rodziców i w piątki do jego znajomych. Problem też jest taki, że ja nie pije alko bo nie lubię, a oni tam tankują konkretnie nawet po siłowni. Nie mam też za bardzo o czym rozmawiać z jego znajomymi.

Co byście zrobili na moim miejscu? Mnie najbardziej kusi aby go zostawić bo naprawdę zaczynam powoli się tym męczyć. A póki ta relacja jest na stosunkowo wczesnym etapie łatwiej będzie się rozstać.Pokaż całość