Limes Inferior na czele złotej dziesiątki plebiscytu organizowanego przez Polską Fundację Fantastyki Naukowej. Powieść Zajdla o dystopijnym świecie przyszłości przebiła Solaris Lema i książki Dukaja.

Książki science fiction, których autorem jest Janusz A. Zajdel to klasa sama w sobie. Dziś rocznica jego urodzin.

W rocznicę śmierci o Januszu A. Zajdlu opowiada M. Oramus. Jaka była jego metoda twórcza? Kiedy zaszła w Zajdlu zmiana, która zamieniła go z autora sprawnych historyjek SF w przenikliwego analityka i komentatora współczesności? Dlaczego wybrał język fantastyki? Jakich książek nie zdążył napisać?

Czy wiecie, że pismo "Fantastyka" mogło ukazywać się już od 1978 roku? Że twórca najpopularniejszej serii SF w PRL był agentem SB? Dlaczego Janusz Zajdel zaczął pisać powieści? Czemu rok 1976 był przełomowy w historii polskiej fantastyki? Jak powstały pierwsze kluby miłośników SF w Polsce?

Janusz Zajdel, prekursor i czołowy przedstawiciel nurtu fantastyki socjologicznej w Polsce, który wyszedł od trzeźwej analizy naukowca i obserwacji mechanizmów społeczeństwa socjalistycznego, budował scenariusze alternatywne i bardzo wnikliwie się im przyglądał.

Najbardziej cenione w dorobku literackim Janusza Zajdla są jego powieści wydane na przełomie lat 70. i 80. "Cylinder van Troffa ukazywał" klasyczne problemy SF, ale w ogromnym nasileniu, rzadko spotykanym w rodzimej fantastyce (przeludnienie, katastrofy ekologiczne, demograficzne, żywnościowe...).

Ukończył fizykę na UW i przez wiele lat pracował w Centralnym Laboratorium Ochrony Radiologicznej. Jako autor fantastyki debiutował na łamach czasopisma „Młody Technik” opowiadaniem Tau Wieloryba w 1961 r. Jego nazwiskiem nazwano najważniejszą polską nagrodę literacką w dziedzinie fantastyki.

Dorobek literacki Zajdla pozostawił trwały ślad w polskiej literaturze sci-fi, inspirując kolejne pokolenia pisarzy i czytelników. Był prekursorem fantastyki socjologicznej w naszym kraju, a także specjalistą w zakresie fizyki jądrowej.