Czy wiecie, że pismo "Fantastyka" mogło ukazywać się już od 1978 roku? Że twórca najpopularniejszej serii SF w PRL był agentem SB? Dlaczego Janusz Zajdel zaczął pisać powieści? Czemu rok 1976 był przełomowy w historii polskiej fantastyki? Jak powstały pierwsze kluby miłośników SF w Polsce?

Janusz Zajdel, prekursor i czołowy przedstawiciel nurtu fantastyki socjologicznej w Polsce, który wyszedł od trzeźwej analizy naukowca i obserwacji mechanizmów społeczeństwa socjalistycznego, budował scenariusze alternatywne i bardzo wnikliwie się im przyglądał.

Najbardziej cenione w dorobku literackim Janusza Zajdla są jego powieści wydane na przełomie lat 70. i 80. "Cylinder van Troffa ukazywał" klasyczne problemy SF, ale w ogromnym nasileniu, rzadko spotykanym w rodzimej fantastyce (przeludnienie, katastrofy ekologiczne, demograficzne, żywnościowe...).

Ukończył fizykę na UW i przez wiele lat pracował w Centralnym Laboratorium Ochrony Radiologicznej. Jako autor fantastyki debiutował na łamach czasopisma „Młody Technik” opowiadaniem Tau Wieloryba w 1961 r. Jego nazwiskiem nazwano najważniejszą polską nagrodę literacką w dziedzinie fantastyki.

Dorobek literacki Zajdla pozostawił trwały ślad w polskiej literaturze sci-fi, inspirując kolejne pokolenia pisarzy i czytelników. Był prekursorem fantastyki socjologicznej w naszym kraju, a także specjalistą w zakresie fizyki jądrowej.

O jednym z najlepszych twórców polskiej fantastyki z tzw. nurtu "socjologicznej" opowiada prof. Dariusz Rott. Świetnie się tego słucha!