Jakiś czas temu czytałam opis książki Le Magasin des suicides Jeana Teulégo. W analizie jednej z postaci pojawiło się francuskie określenie raison d’être. Zaciekawiło mnie ono, bo choć dosłownie oznacza „rację istnienia”, w krytyce literackiej bywa używane jako skrót myślowy określający funkcję postaci, motywu lub idei w strukturze utworu.
Pojawiło się ono w następującym fragmencie:
In a twist, however, it is Alain who ends his life at the close of






















Trupięgi
Kiedy nędzarz umiera, a śmierć swoje proso
Sypie mu na przynętę, by w trumnę szedł boso,
Rodzina z swej ofiarnej rozpaczy korzysta,