Położona w najbardziej suchym regionie Portugalii (Alentejo) Tamera zajmuje obszar o powierzchni 154 hektarów. Pomimo niekorzystnego położenia, Tamera zdołała oprzeć się niekorzystnym trendom i zjawiskom, poprzez stworzenie tzw. „Krajobrazu retencyjnego” (“Water Retention Landscape” – WRL).
(...) Przykład Tamery pokazuje znaczenie zdecentralizowanych lokalnych działań realizowanych niezależnie od działań podejmowanych na szczeblu centralnym. Zaangażowanie lokalnej społeczności oraz zespołu ekspertów zwiększyło odporność regionu



















#pogoda #hydrologia
https://hydro.imgw.pl/