Annabelle: Narodziny zła to film nieco ciekawszy i nieco mniej daremny niż pierwsza część. Czy jednak warto iść do kina?

David Sandberg postanowił oprzeć „Narodziny zła” na schematach i trikach, które znamy choćby z należących do franczyzy filmów Jamesa Wana. Na szczęście dla nas i dla niego, zrobił to na tyle subtelnie i umiejętnie, że z kina śmiało można wyjść bez poczucia straconego czasu i pieniędzy.

Budzisz się ze śpiączki w szpitalnym łóżku; nagi, nie wiesz, jak długo cię nie było. Opuszczony szpital, zniszczone sprzęty, bezład. Bezludne ulice, opuszczone samochody, wymarłe miasto. Trafiasz do kościoła; pierwsze ciała, spotykasz księdza, ulga – od wielu godzin nie widziałeś żywego człowieka...

Z tej okazji znakomita analiza jednego z najlepszych thrillerów w historii kina - Se7en.

Wstrząsy niby są horrorem, ale trudno wskazać chociażby jeden moment na przestrzeni całej serii, który mógłby wystraszyć (najbliżej była „czwórka”). Są też niby komedią, ale jedyne, z czego można się pośmiać, to czerstwość większości dialogów. Skąd więc fenomen, który trwa po dziś dzień?...

Tobe Hooper nie miał dużo dobrych filmów na koncie, ale odpowiadał za ważne klasyki horroru, by na stałe zapisać się w historii kina.