Ta Spurek to taka typowa #p0lka. Chciała kiedyś poskakać po bolcu Chada, ale odrzucił jej zaloty przez jej polacki ryj. Teraz mści się i rozpowszechnia te durne feministyczne farmazony. #takaprawda #bekazlewactwa #spurekcontent
Mam wrażenie że świat o mnie zapomniał, że jestem zbyt odmienny żeby ludzie uwierzyli że istnieje, moje całe życie poza szkołą to jakaś chora wegetacja, tylko podróże po mojej mieścinie z różnymi myślami, zero ludzi wokół, zero kolegów, zero dziewczyny, tylko ja i moje zaburzenia i moje nietypowe pasje, nawet niektórzy tutaj ostatnio mieli wątpliwości co do mojej autentyczności, czuje sie samotny, strasznie samotny, fizycznie, psychicznie, w poglądach, w odczuciach, tylko tutaj
Wiem że dokładnie tak, been there & done that - dlatego wcześniej wspomniałem że szanuję twoje posty i postawę, sam miałem wątpliwą przyjemność bycia członkiem tej społeczności pełnej smutnych żab.
Walka z fobią polega na budowaniu nowych schematów, a tych (moim zdaniem) na trzeźwo zbudować się nie da z powodu
Bartek: Kiedy zobaczyłem ją po raz pierwszy, zatkało mnie. Ja: metr osiemdziesiąt. Ona: dwa razy mniejsza. Niespełna metr. To robi wrażenie. Duże. Świetnie się rozmawiało, więc umówiliśmy się znowu. I znowu. A potem dzwoniłem każdego dnia. Zakochałem się. Ludzie pytają mnie, czemu akurat Bogusia. Czemu: ty i ona? Miłość, po prostu. Tego się nie tłumaczy.
Bogusia: Kiedy założyłam vloga i wspominałam o Bartku, ludzie nie dowierzali, że mam partnera. Domagali się: pokaż go, a może nie istnieje?
Bartek: Myśleli, że występuje ktoś podstawiony, a Bogusia udaje, że ma chłopaka. A dlaczego miałaby nie mieć? Jest inteligentna, piękna, kokieteryjna, błyskotliwa. Wejdźcie na jej vloga, zobaczycie.
Nie rozumiem dlaczego tyle ludzi porównuje Klocucha do Testovirona.
Z ujawnieniem Testovirona sprawa była inna bo nie do końca było jasne, że to troll i przed jego ujawnieniem w komentarzach pod jego filmami ból dupy się po prostu wylewał "Hurr durr, zobaczcie jaki Żydzi mają stosunek do Polaków!" "Że to niby bogactwo jest? Jakis stary laptop i Ford Mustang? On chyba nie widział nigdy bogactwa" "Pewnie koleś tylko sprząta w tym domu
Debbie Wolfie była uśmiechniętą 28-letnią pielęgniarką, która pracowała w szpitalu w Fayetteville w Karolinie Północnej. Kobieta mieszkała razem z dwoma ukochanymi owczarkami niemieckimi w małym domku obok stawu, który był otoczony lasem, około 6 kilometrów od najbliższych domów i bazy wojskowej. Debbie lubiła pływać, polować (miała własną strzelbę), była bardzo lubiana, odpowiedzialna i szczyciła się porządkiem w swoim domu.
25 grudnia 1985 roku rano wymieniła się ze swoją matką prezentami i pojechała do pracy. Zmiana przebiegała zwyczajnie i wieczorem jak zawsze pojechała do domu. Jednak kolejnego dnia nie pojawiła się w szpitalu i nikogo nie poinformowała, że jej nie będzie, co było zupełnie do niej nie podobne. Współpracownicy próbowali się do niej dodzwonić, jednak bezskutecznie, aż w końcu skontaktowali się z jej matką, Jenny. Kobieta, razem ze swoim przyjacielem Kevinem, pojechała zobaczyć do domku Debbie, czy wszystko w porządku. Gdy przyjechali na miejsce od razu zobaczyli, że coś jest nie tak. Na posesji leżało mnóstwo pustych puszek po piwie i psy biegały swobodnie po podwórku, wyglądały jakby nie jadły od dłuższego czasu. Samochód kobiety stał w innym miejscu niż zazwyczaj, a siedzenie kierowcy było maksymalnie odsunięte do tyłu, podczas gdy Debbie zawsze przysuwała je sobie jak najbliżej kierownicy.
Przyjaciółka mojego różowego paska znalazła sobie w końcu faceta.
Ona ma ~150 cm wzrostu (trudno mi powiedzieć, ile dokładnie, bo podwyższa się koturnami i szpilkami, a zapytać mi głupio). Z twarzy nawet ładna, szczupła, cycki może niezbyt wielkie, ale są. Znalazła sobie faceta 190 cm. Jest zakochana po uszy i twierdzi, że spełniło się jej największe marzenie. Zawsze chciała mieć wysokiego faceta, bo "przeciwieństwa się przyciągają", a poza tym "z wysokim facetem
8-letnia April mieszkała w Fort Wayne w stanie Indiana. 1 kwietnia 1988 roku przypadał Wielki Piątek, a więc zajęcia w jej szkole zostały skrócone. Dziewczynka wróciła do domu, zjadła obiad i spytała czy może wyjść do swojej przyjaciółki Nicole. Matka zgodziła się i kazała jej wrócić między 15.30 a 16.00.
Gdy minęła 16.00 i April nie wróciła do domu, jej matka zaczęła się niepokoić. Zadzwoniła do matki Nicole i zapytała o córkę. Dziewczynki skończyły się bawić po 15.00 i wyszły w stronę parku, który znajdował się mniej więcej w połowie drogi między domami przyjaciółek. Nicole miała zostać w parku, a April iść dalej do swojego domu. Nigdy jednak do niego nie dotarła.
Tytuł tekstu sam w sobie jest niezwykle prowokujący. Kobiety, które mają okazję się z nim zapoznać zapewne poczują złość a w ich myślach pojawi się wiele epitetów
Trzydziesty Piąty Prezydent USA – John Fitzgerald Kennedy Ur. 29 maja 1917 w Brookline, Massachusetts, zm. 22 listopada 1963 w Dallas, Teksas Okres urzędowania: 20 stycznia 1961 – 22 listopada 1963 Partia: Demokratyczna
1. Przyszedł na świat jako drugie z dziewięciorga dzieci Josepha Patricka Kennedy’ego, biznesmena i polityka (m.in. w latach 1938-1940 był ambasadorem USA w Wielkiej Brytanii) oraz Rose Elizabeth Fitzgerald Kennedy, znanej filantropki i działaczki społecznej. Mający irlandzkie korzenie klan Kennedych był bardzo wpływowy, np. dziadek Johna od strony ojca był członkiem legislatury stanu Massachusetts, zaś dziadek od strony matki – kongresmenem i burmistrzem Bostonu.
@Wariner: > Był fanatykiem powieści o Jamesie Bondzie – i to do tego stopnia, że sam napisał swoją książkę szpiegowską, w której jego własny wiceprezydent, Lyndon Baines Johnson, dokonuje zamachu stanu.
Skoro większość millenialsów kreowała trendy na portalach społecznościowych takich jak na przykład mikroblog na wykopie to ciekaw jestem jak w przyszłości będzie wyglądał ten portal kiedy będą dochodzić co raz młodsi ludzie, a millenialsi będą co raz starsi, ale nawyki i nostalgia do Mirko będzie ich tu trzymać. Będą jakieś dywagacje i dyskusje pomiędzy 16 latkami a 60 latkami??? Nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić. Tym bardziej, że humor nam się
Kurcze mam maly problem, w sumie nie wiem czy taki maly... Po wyczerujacym dniu przegladajac Mirko zazywalem sobie relaksujacej kapieli jednak po chwili ta kapiel przestala byc relaksujaca... W mojej wannie sa dwa odplywy, jeden na dnie i drugi blizej krawedzi, gdyby woda zaczęła przebierać... No i lezac w tej wannie nie wiem czemu zaczalem sobie manewrowac paluchami moich stop przy tym gornym odplywie... najpierw wlozylem pierwszego palucha (prawej nogi) nastepnie pozostałego palucha (tego z nogi lewej). Po mikro chwili chciałem je wyciągnąć, jednak okazalo sie, ze wanna ma inne zdanie na ten temat... Za chiny ludowe nie da sie ich wyciagnac. Leze w tej goracej wodzie jak kurczak ze skrzyzowanymi nogami... nie wiem co mam robić. Probowalem nalać jakiegos mydla ale nie pomoglo. Macie jakies niedrastyczne pomysly na uwolnienie mnie z tej waniennej niewoli? Chcialbym nie pozbywać sie paluchow. Nie wezwe przeciez pomocy, ze utknalem w wannie ;D czuje sie jak zakladnik lazienkowego potwora...
źródło: comment_5LdY9UQJ9WxYCxVdUqwyQ2HBsey0hp7u.jpg
Pobierz