Oczywiście zawsze można powiedzieć, że kościelna "nieomylność" jest bardzo wąsko rozumiana (wypowiedzi dogmatyczne papieży czy soborów to rzadkość), ale w takim układzie prawie wszystko to, o co walczy dziś Kościół - jak np. niedopuszczenie do legalizacji małżeństw homoseksualnych - może ulec przedawnieniu, jak "Syllabus Błędów" właśnie. Bo nie przypominam sobie żadnego dogmatu o homoseksualistach (?).

jak tu świętować bunt przeciw rosyjskiej zwierzchności

Kawałek strupiastej skóry trędowatego utknął mi w gardle. Zamiast go wypluć, zadałam sobie wiele wysiłku, aby go przełknąć i udało mi się. Miałam wrażenie, że przyjęłam komunię. Nigdy nie potrafię wyrazić rozkoszy, jaka mnie ogarnęła

Podbijam, bo zaraz spadnie, a byłoby bardzo szkoda

Fajnie, że sobie tak władacie j. Angielskim, na poziomie dysput religijno-filozoficznych, ale przypomnę, że jesteśmy w Polsce i większość osób, za wiele z tego nie rozumie. W tym ja. Także nie doszukujmy się skandali, tam gdzie ich nie ma ;-)

otwarcie niewierzący. A dokładniej, jak sam się nazywa, nie-realistyczny wierzący. To znaczy osoba, która nie wierzy w Boga i inne "metafizyczne"/zaświatowe struktury religijne, a jednocześnie żyje na sposób religijny i widzi w tym dużą wartość.

Ludzie od jakiegoś czasu w chorobliwy sposób fiksują się na zagadnieniu pt. „Bóg istnieje albo nie istnieje”. A to przecież zupełnie nie jest kluczowa kwestia! Ważne pytanie brzmi „w jaki sposób prowadzić życie i na jakich fundamentach się opierać”.

Death is not an event of life. Death is not lived through. If by eternity is understood not endless temporal duration but timelessness, then he lives eternally who lives in the present. Our life is endless in the way that our visual field is without limit.

The temporal immortality of the soul of man, that is to say, its eternal survival also after death, is not only in no way guaranteed, but

Po drugie, również to, że śmierć jest jedną wielką niewiadomą, jest zwyczajnym straszeniem ludzi. Wzbudzaniem niepokoju, rodzajem kija, a obietnica radości po niej rodzajem marchewki. Dla mnie trzymanie całego gatunku w niepewności, stawiając przed nim i poszczególnymi jego członkami wyzwania i żądania, jest po prostu terroryzmem.