Jeden z najwspanialszych himalaistów w światowej historii, człowiek, który przez lata unikał blasku reflektorów, zachwycając jednocześnie całą wspinaczkową światową społeczność swoimi kolejnymi dokonaniami. W powszechnej świadomości najbardziej znanym nazwiskiem jest pewnie Kukuczka - razem z Kurtyką byli partnerami w górach przez kilka lat. Jedyne lata, gdy za Kukuczką nie ciągnęło się widmo śmierci - wypadków, rannych i martwych partnerów. Choć Kurtyka czynił w górach rzeczy, które większość uważała za niemożliwe, sam siebie nazywa... tchórzem.
Tchórz, którego podziwiał cały świat
Stoję na małej, ale bezpiecznej półce jakieś dziesięć metrów nad ziemią. To dobre miejsce, jedyne tak wygodne na całej drodze, by komfortowo odpocząć. Wiem, że przede mną najtrudniejsze ruchy, a po drodze nigdzie nie będę mógł wpiąć karabinka – komfort psychiczny czeka mnie dopiero kilka metrów wyżej. Głowa chce zostać na mojej bezpiecznej przystani, ale wiem, że ten dyskomfort najlepiej pokonać zdecydowanym ruchem – lekko łapię więc lewą dłonią wystający kawałek skały, jednocześnie podciągając prawą nogę i stawiając ją w lekkim zagłębieniu. Przerzucam ciężar ciała na dwa palce prawej stopy i teraz już nie ma odwrotu. Podnoszę lewą stopę, opieram lekko z lewej strony, wstaję na prawej nodze i łapię jedyny widoczny otwór trzema palcami prawej ręki. Całe ciało zawisa na tym mizernym chwycie i na chwilę świat staje w miejscu.
Utrzymam,
Tchórz, którego podziwiał cały świat
Stoję na małej, ale bezpiecznej półce jakieś dziesięć metrów nad ziemią. To dobre miejsce, jedyne tak wygodne na całej drodze, by komfortowo odpocząć. Wiem, że przede mną najtrudniejsze ruchy, a po drodze nigdzie nie będę mógł wpiąć karabinka – komfort psychiczny czeka mnie dopiero kilka metrów wyżej. Głowa chce zostać na mojej bezpiecznej przystani, ale wiem, że ten dyskomfort najlepiej pokonać zdecydowanym ruchem – lekko łapię więc lewą dłonią wystający kawałek skały, jednocześnie podciągając prawą nogę i stawiając ją w lekkim zagłębieniu. Przerzucam ciężar ciała na dwa palce prawej stopy i teraz już nie ma odwrotu. Podnoszę lewą stopę, opieram lekko z lewej strony, wstaję na prawej nodze i łapię jedyny widoczny otwór trzema palcami prawej ręki. Całe ciało zawisa na tym mizernym chwycie i na chwilę świat staje w miejscu.
Utrzymam,
Było to cholernie przykre. Faktycznie kilka dni było źle, bo człowiek jednak przejmuje się takimi gównami. No ale potem przyszła refleksja, za ja faktycznie nie mieszczę się w lustrze. Ważyłem wtedy ok. 200 kg. No i kilka dni później zabrałem się za odchudzanie. Ale tak mocno się zawziąłem.
Oglądałem wtedy "Historie wielkiej wagi" na TLC, i zdałem sobie sprawę, że ja właśnie tak wyglądam jak ci ludzie w serialu.
No i wtedy poszło. Wpadłem w rutynę. Dieta 1200 kcal oraz ruch. Na początku niewiele, 10 minut ćwiczeń dziennie. Przy takiej wadze raczej trudno cokolwiek robić. Po dwóch miesiącach doszedł rower. Po kolejnych dwóch zacząłem biegać. No a potem to już wszystko na raz, bo tak:
Bieganie
Tabata
źródło: comment_1615722719FYJZS6SU95fSDTB4jkzJz0.jpg
PobierzDo tej pory znałem jedną taką historię. Znajomy ze sporą nadwagą w pewnym momencie wstał z fotela, wyszedł z domu i zaczął biec, po kilkuset metrach zrzygał się ze zmęczenia. Od tego dnia codziennie, teraz biega biegi rzeźnika, maratony itd