Władze z Kremla przyzwyczaiły nas, że jedną z żelaznych zasad rosyjskiej polityki zagranicznej jest reagowanie na każdą nieuzgodnioną z Rosjanami inicjatywę, która mogłaby mieć wpływ na sytuację geopolityczną Rosji. Dlaczego w przypadku podjęcia przez Finlandię i Szwecję próby wejścia do NATO miałoby być inaczej? Tym bardziej zaskakującym jest, że tematowi ewentualnej rosyjskiej reakcji nie poświecono dotychczas należytej uwagi.

Gdyby możliwym było bezkosztowe uderzenie w Finów pozwalające na szachowanie ich sytuacji na arenie międzynarodowej być może przez całe lata, to Moskwa mogłaby się pokusić o takie rozwiązanie. Nawet gdyby działania przeciw Finlandii i Szwecji były z punktu widzenia naszej logiki pozbawione sensu, to należy pamiętać, że Rosjanie myślą inaczej. Właśnie dlatego uderzyli na Ukrainę w lutym 2022 roku, kiedy z punktu widzenia zachodnich analityków tego rodzaju krok byłby błędny.

Innymi słowy Amerykanie posiadają argumenty by przekonać Chińczyków do wstrzymania wsparcia dla Rosji. Chiny potrzebują czasu na rozwój i uniezależnienie się do USA i zachodu. I by ten czas zyskać, będą gotowe wystawić Rosjan.

Przegrana w rywalizacji z Rosją oznaczałaby klęskę w całej grze o utrzymanie prymatu światowego. Skoro bowiem USA nie byłoby wstanie poradzić sobie z gospodarczym karłem jakim jest Federacja Rosyjska, to sojuszniczy mogliby zacząć się od Waszyngtonu odwracać. I stawiać na partnerstwo z Chinami w obawie o własne bezpieczeństwo (dotyczy to zwłaszcza Dalekiego Wschodu).

jeśli Kijów pozostał głównym celem wojny, to w mojej ocenie obecny odwrót z kierunku północnego i północno-wschodniego jest odwrotem taktycznym ze strony Rosjan. Po którym nastąpi reorganizacja, lepsze przygotowanie planu ofensywy na tym odcinku, a następnie ponowienie ataku

Jak