Odnoszę się bardzo sceptycznie do możliwości pełnego zrozumienia przeszłości. Nieustannie trzeba mieć na uwadze, że wszystkie traktaty z XVII lub XVIII wieku pisane były dla ludzi współczesnych ich autorom, i że każdy autor zakładał z góry, iż jego czytelnik posiada pewien zasób oczywistych wiadomości, o których nie

Wyprawa Dmowskiego do Japonii, przyniosła nie tylko spełnienie jego zadań politycznych, ale i w sposób znaczący wpłynęła na sposób postrzegania przez niego świata, człowieka i narodu.

Na początku warto przypomnieć, jak dziś w Polsce się najczęściej widzi i zakreśla granice Międzymorza. Są to państwa między Bałtykiem, Morzem Czarnym i Adriatykiem, które należą do Unii Europejskiej i do NATO – od Estonii na północy do Bułgarii

Czy sztuka, podobnie jak scena polityczna, dzieli się na prawicową i lewicową i kto sprawuje rząd dusz w polskiej sztuce? Część ludzi kultury podnosi bunt przeciw polityce obecnego rządu. Jesienią chcą zorganizować kongres kultury polskiej. Z czego wynika ich reakcja? Czy jest to wyłącznie konflikt interesów i obrona sfer wpływów? A co prawica ma do zaproponowania w kulturze? Czy artyści konserwatywni są mniej twórczy od liberalno - lewicowych? Czy sztuka powinna być

Bycie konserwatystką bywa męczące – z jednej strony stygmatyzacja przez wielu miejskich „postępowców”, a z drugiej coraz silniejsze poczucie zażenowania i zniechęcenia w reakcji na wyczyny czołowych (nie)medialnych „prawicowców”

Podsumowując: prawicowiec w Polsce, zwłaszcza młody, czuje się zmęczony i pozbawiony zapału. I w pewnym, ograniczonym tylko stopniu dotyczy to sfery polityki. Równie przytłaczająca jest jakość dyskusji prezentowana w wielu mediach kojarzonych z prawicą. Warto to

Świat islamu pozostaje ekonomiczną i intelektualna pustynią. W Hiszpanii w ciągu roku tłumaczy się i wydaje więcej obcych książek niż wszystkie kraje arabskie przetłumaczyły od początku rządów kalifa Mamouna w IX wieku. Z wyjątkiem ropy świat arabski (to oczywiście nie cały islam, ale jego serce) eksportuje mniej niż Finlandia.

Dla myśliciela jest jedna rzecz gorsza od bycia zapomnianym. To instrumentalne wykorzystanie jego idei dla zdobycia władzy, ich zbrukanie, a potem porzucenie. Jedno i drugie stało się udziałem Edwarda Abramowskiego. Jego imię wypisała na swych sztandarach w latach 70. i 80. „lewica laicka” spod znaku KOR, by po Okrągłym Stole ów sztandar zwinąć i wyrzucić jak podartą szmatę. Dziś przypomina się o Abramowskim jedynie

Smolar uznał też, że PiS jest obecnie jedyną partią, która zdaje się odpowiadać na potrzeby zwykłego człowieka. - Platforma nawet kiedy czyniła, a czyniła różne rzeczy, zwłaszcza w późniejszej fazie rządów,

Kaznodziejka Merkel swoim wiernym głosi, że droga np. do „europejskiego rozwiązania”, jest bardzo trudna, zarazem chce ich natchnąć nadzieją, wyznając: „wierzę, że jesteśmy na dobre drodze”, „walczę o tę drogę”, „wierzę, że służę Niemcom”, „dlatego życzyłabym sobie możliwie najwięcej tych, którzy w to wierzą. Wówczas można i góry przenosić”. Kto wątpi, ten nie zasłużył na zwycięstwo. Nie błędne rozpoznania