W Moskwie interpretowano to inaczej: jako nową odpowiedzialność Rusi, dziedziczki Konstantynopola, czyli pełnienie misji mesjańskiej. Zbliżał się właśnie rok 7000 (czyli 1492 zgodnie z obecnym kalendarzem), który uważano za moment nadejścia Antychrysta. Wierzono w to do tego stopnia, że w cerkwiach nie wygłaszano napomnień wielkanocnych (paschalia), co było odwiecznym zwyczajem[4]. Rok przeminął i zamiast końca świata doszło do wyniesienia wielkiego księcia Iwana Wasilewicza, autokraty Wszechrusi, do godności nowego Konstantyna, a

Rosyjski wywiad, jak każda tego rodzaju służba na świecie, zajmuje się jednak nie tylko informacją, ale również inspiracją i dezinformacją. Kwestie inspiracji omawiamy w naszym cyklu nt. skrajnej prawicy w Europie. Ostatnie tygodnie przyniosły wysyp szeregu informacji i analiz na przykładzie których widać trzecie narzędzie służb, czyli dezinformację. Dezinformacja inicjowana przez stronę rosyjską infekuje bardzo wiele obszarów strategicznych interesów państwa polskiego. Jednym z

W całej Europie Rosja stara się przejąć rząd dusz w środowiskach skrajnie prawicowych i skrajnie lewicowych, podobnie jest w Polsce. Aby taka strategia przyniosła rezultaty, potrzebne jest podłoże, które zapewnia między innymi działalność internetowych trolli – osób, które często na zamówienie lansują tezy korzystne dla Kremla.

Wielu Polaków ma problem ze zrozumieniem, skąd wziął się pomysł referendum w sprawie wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Często dziwi nas eurosceptyczne nastawienie Brytyjczyków, którzy przecież przystąpili do Wspólnoty Europejskiej już w 1973 roku i od zawsze stanowią dla nas jedno z ikonicznie europejskich państw, które odgrywa bardzo ważną rolę w UE. Mogłoby się wydawać, że Królestwo Brytyjskie powinno dążyć do zacieśniania związku z Europą kontynentalną, a tożsamość

Chodzi o wiele zagadnień. Jakikolwiek będzie wynik referendum, brytyjska polityka już nigdy nie będzie taka sama. Partie podzieliły się wewnętrznie, a zwolennicy pozostania w UE nie zaprezentowali ani jednego pozytywnego argumentu. Próbują tylko zastraszyć ludzi na tyle, by ci zagłosowali przeciw Brexitowi. Grożą więc wojną światową czy ogromną recesją. Trudno taką kampanię

Kochamy lewicę! Ktoś pomyśli: pewnie zaraz nam będą tłumaczyć, że powinniśmy się zbratać z lewą częścią środowiska politycznego w imię solidaryzmu społecznego, dobra Rzeczpospolitej, chrześcijańskiej caritas Nic z tych rzeczy! Hasło naszej teki ma nieco inny sens, choć rzecz jasna nie wyklucza wyżej wspomnianego. Jest to metafora, którą można zmienić w teorię o wyraźnie zakreślonej mocy eksplanacyjnej. Przedmiotem moich rozważań będzie życie intelektualne, jego specyfika i natura.

Co właściwie mają na myśli ci, którzy mówią, że trzeba szanować poglądy innych ludzi? Nie sugeruję wcale, że to pustosłowie. Ja naprawdę chciałbym wiedzieć, co oni myślą, kiedy tak mówią.