Są dwa „Azerbejdżany” – jeden ze stolicą w Baku, a drugi nieco na południe, w Iranie. Azerów z obu brzegów Araksu dużo łączy, ale sporo też dzieli.

Na biblijny Ararat, leżący dziś na tureckim terytorium, od północy patrzą Ormianie, a od południa Turcy i Kurdowie. Mało kto dziś jednak pamięta, że do czasów drugiej wojny rosyjsko-perskiej z lat 1826-28 Masis (tak górę Noego

Najpierw postępująca demokratyzacja sprawiła, że klasy niższe zyskały wpływ na państwo. Z organizacji klasowej stało się ono wówczas strukturą międzyklasową. Oczywiście w jej ramach znaczenie różnych warstw nie było wprost proporcjonalne do ich liczebności, jednak choć bardziej liczyła się zamożność czy wykształcenie, mimo wszystko wpływ klas niższych na politykę państwa stawał się realny. Można tu rzecz jasna wybrzydzać, że „demokracja burżuazyjna” to demokracja pozorna, że niezliczone instrumenty manipulacji

Publicyści komentujący sytuację w Polsce pozostają w zasadzie w pełnej zgodzie co do tego, że w ostatnim czasie mierzymy się w naszym kraju z postępującą radykalizacją przekonań. Mówi się o dwóch obozach, prorokując, że niedługo nie będą miały one sobie już nic wzajem do powiedzenia. Napawać przy tym może zdziwieniem pewna nierównomierność w zdawaniu relacji z występków każdej ze stron. Zauważyć bowiem da się deficyt opinii, którym towarzyszyłaby

I don't know how to describe it, exactly, but I feel in a lot of ways that my identity as a white man is shamed. I am in zero ways a white nationalist or supremacist, and I consider myself a feminist. I will likely sacrifice my career goals, either with fewer hours or relocation as needed, so that my fiancee can pursue her ambitions and goals. But

Jako Polacy nie potrafimy wzbić się ponad przeciętność, określić samodzielnie celów naszego istnienia, stać się wewnątrzsterowni, ponieważ nie posiadamy własnej inteligencji. Nie brakuje w Polsce ludzi potrafiących myśleć, ale inteligencji jako takiej nie mamy.

Wielka fala uchodźców, niemal wyłącznie młodych mężczyzn, przemierzała Europę. Kiedy pojawili się w Niemczech, wybuchł powszechny entuzjazm. Na rogatkach miast mieszkańcy witali przybywających pieśnią i salwami honorowymi, towarzyszyli im w wesołym orszaku, zapraszali do kawiarń. Dzięki publicznym zbiórkom szybko zorganizowano noclegi, wyżywienie i ubrania, a prywatne stypendia pozwoliły niektórym emigrantom rozpocząć studia na niemieckich uniwersytetach. „Wiele Niemek

Podmiotowość narodu jest czymś, co rodzi się w konflikcie. Spór nie jest czymś, co polskość niszczy. Przeciwnie, im spór jest szerszy, im więcej ludzi kłóci się o Polskę, tym jest ona silniejsza. Historycznym przykładem takiego twórczego konfliktu, o którym piszę w Odwiecznym narodzie,jest spór między Gomułką a Wyszyńskim, spór o to, czy naród jest zbudowany w oparciu o Kościół, czy o

Mamy w Polsce obecnie do czynienia z dwoma podstawowymi modelami poszukiwania tożsamości i legitymizacji. Pierwszy to „projekt Legutki”, która wskazuje na wyidealizowaną przeszłość dworków, sarmackości i II RP. Drugi to zorientowany na przyszłość „projekt Kwaśniewskiego”, legitymizacji naszych zbiorowych wysiłków poszukujący w kosmopolitycznych „szklanych domach”. Oba te projekty uciekają albo w daleką przeszłość, albo w daleką przyszłość. Gdzie więc szukać osadzenia w teraźniejszości i historycznych realiach?

Płomień „wielkiej demokratycznej rewolucji”, która zdaniem Alexisa de Tocqueville’a w decydującą fazę weszła w wieku XIX, coraz wyraźniej wygasa. Nowoczesna demokracja jednak nie tyle została pokonana przez zewnętrznego wroga, ile niepostrzeżenie „dryfuje” w kierunku swoistego neofeudalizmu wspierającego się na coraz bardziej skostniałej i odklejającej się od politycznej rzeczywistości doktrynie. Coraz mniej w naszej teraźniejszej demokracji rządów ludu, a coraz więcej ludem zarządzania. Próbując tę nową epokę opisać

W nowym milenium coraz istotniejsze stało się natomiast to, czy państwa, które z takim trudem opanowały kiedyś rozsadzające je siły, będą w stanie dochować powziętych wcześniej zobowiązań wobec nowych pokoleń, i to w warunkach postępującej globalizacji. Stąd w myśl trójdylematu nowe podziały polityczne przebiegać muszą teraz na linii państwowa lokalność versus globalizm oraz kulturowe zakorzenienie versus kosmopolityzm. Innymi słowy, pochodzący z czasów rewolucji francuskiej