Obiektywnie - najlepsze Soulsy.
Subiektywnie - to część, której nie mogłem się nauczyć. I nie jestem fanem tutejszych bossów, ale mój osąd mógł zaburzyć fakt, bardzo ciężkiej pracy fizycznej, którą rzuciłem.
Soul of Cinder, Dragonslayer armor, Abbys Watchers i Chamion Gundyr byli świetni, genialne potyczki, wymagające i sprawiedliwe (oprócz ataku dystansowego dragonslayera)
Reszta to albo bossowie ,,zagadki", Curse-Rotted Greatwood, Deacons of the Deep, Yhorm, czy Wywerna.
Albo tacy, którzy mają 231 częściowe combosy (Lothric, POINTIFF...brr).
Na
Subiektywnie - to część, której nie mogłem się nauczyć. I nie jestem fanem tutejszych bossów, ale mój osąd mógł zaburzyć fakt, bardzo ciężkiej pracy fizycznej, którą rzuciłem.
Soul of Cinder, Dragonslayer armor, Abbys Watchers i Chamion Gundyr byli świetni, genialne potyczki, wymagające i sprawiedliwe (oprócz ataku dystansowego dragonslayera)
Reszta to albo bossowie ,,zagadki", Curse-Rotted Greatwood, Deacons of the Deep, Yhorm, czy Wywerna.
Albo tacy, którzy mają 231 częściowe combosy (Lothric, POINTIFF...brr).
Na



























@Hambercios: Dla mnie dużym rozczarowaniem w porównaniu do Dark Souls 1 było to, że twórcy postawili na dynamikę i szybkość walki, rezygnując z "turowości" znanej z pierwszej części. Dodatkowo pozbyli się mechaniki poise. Ponieważ DS3 powstawało niemal równocześnie z Bloodborne, widać, że ten tytuł miał wpływ na produkcję DS3 oraz każdą kolejną grę wydaną