Fundusz odbudowy UE przyjmuje coraz bardziej konkretny wyraz. Dla Polski może być to mocny impuls rozwojowy. Co więcej, jest to autentycznie duży krok dla Unii Europejskiej, mogący zapewnić tej organizacji przetrwanie wyjątkowo trudnego dla niej kryzysu.

Akcje, surowce, waluty rynków wschodzących – wszystko drożeje w tempie wskazującym, że rynek uwierzył w powolne wygaszanie epidemii. Mimo że sam przebieg epidemii nie wydaje się znacząco odmienny od tego, co pokazywały projekcje sprzed paru tygodni.

Rosnąca podaż pieniądza często budzi obawy o inflację. Ale raczej wyłączyłbym myślenie o tym, że rosnąca ilość pieniądza sama w sobie prowadzi do inflacji. Tak uważano w XIX wieku, a jesteśmy jednak trochę dalej w czasie. To, o czym powinniśmy intensywnie myśleć, to rosnące zadłużenie.

Spadek produkcji przemysłowej o 24,6 proc. to oczywiście bardzo zły wynik. Ale wbrew pozorom to nie jest jeszcze aż tak fatalna informacja. Tym razem jest inaczej niż w zwykłym kryzysie. Pierwszy wstrząs nie nadszedł ze strony inwestycji, ale konsumpcji.

W maju odsetek osób, które bardzo boją się utraty pracy w wyniku kryzysu spadł o połowę w stosunku do kwietnia. Podniosły się też wskaźniki optymizmu konsumentów. Zaczęło się bardzo powolne i niepewne wychodzenie z kwietniowego dołka.

Ceny transakcyjne mieszkań w pierwszym kwartale średnio wciąż rosły, w większości miast w dwucyfrowym tempie rok do roku. Co z cenami nieruchomości stanie się dalej?

Proponowany przez Niemcy i Francję fundusz ma mieć wielkość 500 mld euro, co stanowi niemal 4% PKB krajów UE i ok. 50% w relacji do wielkości obecnego, wieloletniego budżetu UE. Czyli w relacji do rocznego budżetu UE to może być ok. 300%.

System międzynarodowy jest formą rywalizacji o miejsce w łańcuchach dostaw, więc patrzenie na gospodarkę przez pryzmat relatywnych wyników ma pewien sens. I widzę szansę, by Polska mogła wyjść z kryzysu w mocniejszej formie niż inne kraje unijnych peryferii. Ale to nie jest czas na narrację triumfu

Handel zagraniczny Polski na kierunku Włochy/Francja załamał się. Ale jednocześnie handel w ramach Europy Środkowej, z uwzględnieniem Niemiec, był dość stabilny. Intrygująca jest ta stabilność handlu w naszym regionie, w warunkach załamania w motoryzacji.

Widać pewne nieśmiałe anegdotyczne sygnały, że aktywność konsumentów wyraźnie się podniosła. Ale na horyzoncie wciąż wisi ciemna chmura w postaci „niewypłaszczonej” krzywej zachorowań w paru województwach.

To ma być największa gospodarcza depresja od Wielkiej Depresji lat 30. A tymczasem w ostatnich dwóch dniach amerykański indeks giełdowy Nasdaq wyszedł na plus patrząc od początku roku. Wygląda na to, że inwestorzy wierzą w Nowy Cyfrowy Świat.

Patrząc na te dane o stratosferycznym wzroście bezrobocia w USA zadaję sobie stare jak świat pytanie: Który system jest lepszy? Amerykański, z możliwością szybkiego zwalniania pracowników, czy europejski, w którym państwo pomaga podtrzymywać miejsca pracy?

Analizy Komisji Europejskiej wskazują, że Polska zastosowała prawie największy (w relacji do PKB) program wsparcia gospodarki wśród krajów UE. W latach 2008/09 Polska należała do krajów o największej stymulacji fiskalnej. I dobrze na tym wyszliśmy. Możemy mieć nadzieję, że tym razem będzie podobnie.

Stopa bezrobocia w Polsce lekko wzrosła w kwietniu. To „lekko” mogło sprawić wrażenie, że nic strasznego się nie dzieje. Ale po uwzględnieniu efektów sezonowych widać, że wzrost jest naprawdę silny: to pierwszy kwietniowy wzrost stopy bezrobocia od 1992.

Sprzedaż samochodów w Polsce była w kwietniu o ponad 60 proc. niższa niż przed rokiem. To, co ciekawe, to jak idealnie sprzedaż tego najważniejszego dla europejskiej gospodarki towaru idzie w parze z indeksem nastrojów konsumentów.

W kwietniu inflacja w Polsce wyraźnie się obniżyła, wracając do przedziału, w którym najchętniej widzi ją NBP. Jednocześnie ludność inflacji boi się coraz bardziej, co widać po oczekiwaniach inflacyjnych. Dlaczego ludzie boją się inflacji, skoro ona spada?

Ze wstępnych danych wynika, że PKB Francji spadł w pierwszym kwartale o 5,8%, w Hiszpanii o 5,2%, a w USA o 1,2% (w ujęciu kwartalnym) Jak to interpretować? Świat rozwinięty w ciągu miesiąca doświadczył tego, czego Grecja doświadczała w latach 2008-2012.

Część zamkniętych fabryk w Polsce wraca powoli do pracy. W ostatnich dwóch dniach popyt prąd był tylko o ok. 4 proc. niższy niż w analogicznych dniach roboczych zeszłego roku. To najmniejszy spadek od 16. marca, gdy całkowicie zamknięte zostały szkoły.

Panuje powszechna opinia, że polskie banki są stabilne, mają duże kapitały, są chronione przed wstrząsami przez NBP. Dlaczego w takim razie sektor bankowy należy do najsłabszych na giełdzie? W tym roku są już średnio na niemal 50 procentowym minusie.

Te sektory gospodarki, które funkcjonują w świecie cyfrowym, mają szansę zyskać na kryzysie. Lub przynajmniej stracić mniej niż inne. - analiza ekonomiczna na podstawie badań nastrojów w firmach