Para ogromnych czerwonych wiśni z lakierowanego aluminium (1,30 m obwodu) spoczywających na sześciometrowej kamiennej kolumnie to jedna z rzeźb pozostałych po drugiej edycji Skulptur-Projekte – odbywającym się co 10 lat w Münster festiwalu rzeźby w przestrzeni publicznej. Na miejsce ekspozycji artys
zKraków szaleje. Radni uchwalili powstanie 5 nowych pomników. Już niedługo to miasto będzie przodowało w Europie pod względem liczby tego typu budowli. Czy to dobrze?
zInstrukcja Weź: 1 koszmarny pomnik w fajnym miejscu, 5 kg poczucia humoru, 2 kg odwagi, 10 kg dobrze zachowanego pop-artu, kilkanaście setek plastikowych gronostajów – kopii gronostaja ze znanego obrazu. Przygotowanie: Gronostaje umyj, część pomaluj na czarno,część na biało,część na złoto.Następnie umieść dookoła pomnika odbierając mu jego powagę..
zKlub Bunkra Sztuki zorganizował w czwartek spotkanie poświęcone nieżyjącemu już krytykowi i animatorowi sztuki Jerzemu Ludwińskiemu.
zPonoć filozofia umiera. Jeśli to prawda (a mam nadzieję, że mimo wszystko nie...), to rząd próbuje stanąć na wysokości zadania i już szykuje jej trumnę. O co chodzi?
zMuszę przyznać, że lekko zdegustował mnie artykuł Piotra Sarzyńskiego w Polityce poświęcony wystawie "Pop Life" w Tate Modern. Wiem, że od tekstów w ogólnopolskim tygodniku nie należy oczekiwać naukowej ścisłości, tym niemniej wydaje mi się, że w tym przypadku granica absurdu, czy zwykłej rzetelności dziennikarskiej, została przekroczona.
zJeśli ktoś - znając mikroskopijne rozmiary krakowskiej galerii ZPAF- chciał poświęcić na tę wystawę 10 minut, to najprawdopodobniej mocno się rozczarował. W przestrzeni tej niewielkiej ekspozycji można było bowiem utknąć na długo.
zNiepokoi mnie niski poziom zaufania w Polsce. W zasadzie na każdym kroku daje on o sobie znać. Podam kilka przykładów z jednego miejsca - Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie
zLink do recenzji plus zdjęcia.
zKraków to podobno miasto akademickie. Czyżby?
zWyobraźmy sobie, że miasto to wieloelementowa układanka – olbrzymia struktura obejmująca place, dzielnice, ciągi komunikacyjne i centra handlowe; miejsca legendarne i naznaczone traumą, popularne i zapomniane. Wszystko to składa się na obszar coraz trudniejszy do ogarnięcia, dynamicznie rozwijający się organizm, w którym wspólnie egzystują setki...
zKolejną galerią na Lindenstrasse 34 w Berlinie jest Nordenhake. W kwietniu pokazuje ona abstrakcyjne prace szwedzkiej artystki Ann Edholm.
zWystawa Eliassona stanowi kontynuację zainteresowania artysty właściwościami barwy. Bezpośrednim punktem odniesienia jest tutaj praca z 2005 roku pt. The colour spectrum series, seria 48 grawiur prezentujących spektrum barw o różnym stopniu nasycenia.
zZ zaciekawieniem zasiadłam do czytania recenzji J. Banasiaka z wystawy obrazów Tomasza Barana w galerii F.A.I.T. w Krakowie (http://www.krytykant.pl/index.php?id=171). Niestety lektura okazała się rozczarowująca.
zJest kilka rzeczy, które dziwią, a nawet irytują mnie na wielu wystawach sztuki współczesnej w Polsce – brak komentarzy do pokazywanych prac.
zW obszarze sztuki współczesnej pojawia się coraz więcej artefaktów kwalifikowanych jako bio-art. Czym jest bio-art?
zW tekście poświęconym wystawie Stażewskiego w Krakowie (http://www.arteon.pl/forum.php?id_note=89) wspominałam o dającym się ostatnio zaobserwować powrocie sztuki abstrakcyjnej. Jakby na potwierdzenie tego spostrzeżenia krakowska galeria F.A.I.T rozpoczęła projekt pt. Akcja Rewaloryzacji Abstrakcji (http://www.fait.pl/?lan=pl).
zMało osób fascynuje mnie ostatnio tak jak Simon Schama. Ten angielski historyk i krytyk sztuki od wielu lat przybliża sztukę niezorientowanej publiczności. Obejrzyjcie z jakim zaangażowaniem opowiada o obrazach abstrakcyjnych.
zChciałybyśmy pokazać, że udany, skłaniający do refleksji pomnik nie musi wcale być – jak zdają się sądzić pomysłodawcy wiekszości krakowskich pomników - ani figuratywny, ani dosłowny, ani smutny, ani nawet odlany z brązu czy wykuty w granicie. Za przykład posłużą nam pomniki powstałe w jednym z partnerskich miast Krakowa – Frankfurcie nad Menem
z
Polska mania stawiania pomników zdaje się być związana z pewnym stereotypem dotyczącym sztuki: otóż uważa się, że sztuka ma być zawsze „wielka”, a więc poruszać ważkie tematy, stawiać trudne pytania i tym samym zachęcać do głębokiej refleksji.
z