W jednym z badań, przeprowadzonym swego czasu na eksploatowanych do granic możliwości studentach pierwszego roku psychologii, 65% z nich uznało, że starsi ludzie w większości są „samotni i wyalienowani”, 38% zaś, że „kiedy ludzie się starzeją, na ogół stają zrzędliwi”.

Pogardzamy starością. Ludzie u schyłku życia są jak niepotrzebny balast, który traktujemy z uwłaczającą pobłażliwością albo wrogim dystansem. Nigdy na serio. Nie pasują do świata, w którym zamiast być ze sobą, klikamy lubię to!. Jeszcze chwilę temu starość bywała synonimem mądrości.

Nigdy nie chodziłam do domów spokojniej starości i nie zdawałam sobie sprawy, jakie to okropne i smutne miejsca. Kiedy pierwszy raz odwiedziłam prababcię w zakładzie doznałam szoku!

To mógłby być najstarszy człowiek na świecie, gdyby tylko mieć pewność, że... jego wiek jest prawdziwy. Mężczyzna, który według dokumentów ma 119 lat...

Opis zdarzeń, które są w większości realnością,ale splatając się z różnymi innymi aspektami (szczególnie tymi nad, którymi się nie panuje) tworzą niespójny wątek życia. Starając się za bardzo nie uciekać od rzeczywistości, pobłądziłam.

"Jaka linia życia długa!" - rozmawia ze starszym człowiekiem jego partnerka. Pomaga mu wstać, ubrać się, opowiada o ostatnio widzianym filmie. "Umieram" - brzmi jego jedyny komentarz.

Nie dopuszczamy do siebie myśli, że kiedyś będziemy starzy. Stary człowiek jest dla nas przezroczysty. Idzie ulicą i nikt na niego nie patrzy

Służba zdrowia ma gdzieś starszych ludzi? Umierają w samotności w domach? Zobacz jak to wygląda.