(...)posiadał - o czym mało kto wie - silne okultystyczne zacięcie. Na Kremlu często gościł polskiego jasnowidza i hipnotyzera, Wolfa Messinga. Dużo mniej mówi się o jego kontaktach z prawosławnymi mistykami, ezoterykami, a nawet czarownicami…

Kilka dni po 60. rocznicy śmierci Józefa Stalina gazeta "Zwiazda" organ prasowy rządu, zamieściła komentarz jednego z czołowych propagandystów Wadzima Gigina, poświęcony m.in. analizie wpływu sowieckiego przywódcy na historię Białorusi.

O Stalinie: szaleniec czy po prostu krwawy dyktator? O tym, dlaczego Józef Stalin nie ufał nikomu, a oprawcom wydawał bezpośrednie i szczegółowe rozkazy, z rosyjskim historykiem Nikitą Pietrowem rozmawia Justyna Prus-Wojciechowska

Katyń - kłamstwo, które stało się +prawdą+" - tak rosyjski miesięcznik historyczny "Zagadki historii" tytułuje swój artykuł, w którym neguje odpowiedzialność Józefa Stalina i NKWD za mord na polskich oficerach wiosną 1940 roku.

7 kwietnia 2010 roku, ujawniając swoje pojmowanie przyczyn zbrodni katyńskiej, prezydent W.W. Putin przyznał się: "Wstyd mi, nie wiedziałem, że, jak się okazało, w 1920 roku przywódcą operacji wojskowej w konflikcie sowiecko-polskim był Stalin we własnej osobie.

Gdy nad ranem 6 marca 1953 r. polskie media poinformowały o śmierci Stalina, z inicjatywy władzy komunistycznej rozpoczął się wielki spektakl propagandowy, będący kulminacją kultu „Chorążego Pokoju” w Polsce. Stan zbiorowej hipnozy utrzymywał się do 9 marca, gdy cały kraj uczcił pogrzeb...

O „Stalinowskiej liście” opublikowanym przez Radio Swaboda - spisie 60 tys. ofiar stalinizmu opowiada jej twórca - białoruski dziennikarz Siarhej Dubawiec. Uwaga na liście nazwisk wielu Polaków mieszkających na tych terenach. Można dowiedzieć się o losie swoich przodków aresztowanych przez NKWD

W połowie lat 20. ubiegłego wieku radziecki dyktator Józef Stalin chciał wzmocnić Armię Czerwoną batalionami krzyżówek ludzi z małpami. Niewiele zabrakło, aby mu się to udało...

Świetnie napisany choć niepełny tekst Mariusza Szczygła o historii budowy w Pradze największego na świecie pomnika Stalina. Ciekawa historia z groteskową puentą. To se ne vrati, pane Havranek...

Dlaczego mimo upływu 60 lat, śmierć Stalina jest wciąż przez nas wspominana - właściwie wszystkie media dziś o niej piszą? O śmierci innego zbrodniarza, Adolfa Hitlera tak nie pamiętamy 30 kwietnia...

Następca Stalina oznajmił, że wczorajszy wódz postępowej ludzkości, natchnienie świata, ojciec narodu radzieckiego, wielki koryfeusz nauki, największy geniusz militarny i największy geniusz w dziejach w ogólności był mordercą milionów, oprawcą, paranoikiem i nieukiem w sprawach wojskowych.

„Kochaliśmy Go. Jak Ojca i jak Przyjaciela” – pisał Leon Kruczkowski w „Życiu Warszawy” po śmierci Stalina. Publikowane wówczas wypowiedzi, artykuły i wiersze, tworzyły atmosferę, którą Jan Nowak Jeziorański oceniał jako „dni największego poniżenia polskiej inteligencji twórczej”.

Aż 48 proc. Rosjan pozytywnie ocenia rolę Józefa Stalina w historii Rosji, tylko 22 proc. odnosi się do niego zdecydowanie negatywnie - sondaż niezależnego Centrum Lewady. W 1998 r. negatywny stosunek do Stalina deklarowało 60 proc. Rosjan. Jak to możliwe, by okres terroru "poszedł" w zapomnienie?

Galeria ukazująca starsze osoby z tatuażami. Robi wrażenie.

Bardzo mało osób wie, że Józef Dżugaszwili, Mao Zedong czy Dzierżyński byli... poetami.

W Europejskim Trybunale Praw Człowieka rozpoczęła się rozprawa w sprawie skargi katyńskiej. Krewni ofiar NKWD z 1940 r. oskarżają władze Rosji o nierzetelnie przeprowadzone śledztwo katyńskie i nieludzkie traktowanie przed rosyjskim wymiarem sprawiedliwości.

Jakow Dżugaszwili, najstarszy syn Stalina, zginął 70 lat temu w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen.Wcześniej,gdy trafił do niemieckiej niewoli, ojciec stanowczo nie zgodził się wymienić go na niemieckiego jeńca. Ujawnione właśnie dokumenty sugerują, że Jakow dobrowolnie zmienił front.

Pod brukselskimi rządami i tresurą narzuconych nam Komisarzy euro-sowieckich panują anty-Polskie nastroje!

Cytat o irytujących obstrukcjonistach zrobił w polskim Internecie furorę. Ponieważ cytat nie odsyłał do żadnego źródła, oskarżano Żebrowskiego o jego sfabrykowanie. Tymczasem prawda wygląda nieco inaczej.