Kiedyś byłem młody. Ta piosenka przypomina mi o tym.

Tekst piosenki: [Zwrotka 1] Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami, Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny, Dziś was rzucam i dalej idę w cień z duchami... A jak umrę, to tylko tyle zostanie ze mnie. [Refren] Lecz zaklinam niech żywi nie tracą nadziei, I przed narodem niosą oświaty kagan

Jego poezja nie starzeje się. Jest jak lustro, w którym odbija się człowiek: ocalały, ale nie zwycięzca. Tadeusz Różewicz, mistrz prostoty i szczerości, pokazuje, że wiersz może być nie tylko sztuką słowa, lecz także świadectwem epoki i egzystencjalnym krzykiem.