MELANCOLIA.

Żyje we mnie jakiś głuchy płacz — jakiś szloch i płacz żyją we mnie —
niby w grocie kropel wieczny szmer, monotonnych kropel tajny jęk.
Ach, to pewno przez zbójców zamkniona ze złotymi włosami królewna,
(kasztelanka lub może pasterka) — z pól słonecznych, zielonych
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Jak potępieniec, przywalony górą,

Ocean wyje i w mękach się ciska,

Na pierś mu legły ogromne chmurzyska —

On siny, krwawy błyskawic purpurą

Z wrogiem się chwycił — i zlał w jedno ciało:

Pioruny biły, a morze kąsało.
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

jprd jakie białe wiersze są z-----e
zero jakiegokolwiek wysiłku
po prostu n----------z losowo słowa
i śmiesz nazywać to wierszem xDDD

ps. to wyżej to był wiersz biały jak cos
  • 3
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

niewygoda
uwieranie
wieczne niedopasowanie

brak impetu
chory spin
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@konwik: faktycznie trąci klimatem. a wydawało mi się że mam swoją jakąś tam niszę.
twórczość nie istnieje. jest tylko przypadek i inspiracja. przetrawienie wewnątrz czaszki, przemnożenie przez ludzkie niedoskonałości. ¯\_(ツ)_/¯
  • Odpowiedz
Mój pierwszy wiersz.
#wiersz #poezja #uczucia

Brak lub utrata zdolności odczuwania przyjemności
Zmysłowej, cielesnej, jak i emocjonalnej
Intelektualnej czy duchowej i radości
  • 1
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

  • 71
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach