Wszystko

Wszystkie

Archiwum

AnonimoweMirkoWyznania
AnonimoweMirkoWyznania
  • 32
#anonimowemirkowyznania
K---a kiedyś myślałem że z tym nie myciem rąk przez Polaków to takie heheszki bo przecież każdy w moim kręgu te ręce myje i to zupełnie normalne. Sytuacja zmieniła się kiedy poznałem rodzine swojej różowej. (ludzie ze wsi na Podhalu) Nie myją rąk! Srają-nie myją, przychodzą z miasta-nie myją, wracają po całym dniu wojaży z plaży-nie myją tylko tak jak się pluskali cały dzień w jeziorze i turlali w piachu i na trawie tak siadają do koacji i nie mają z tym żadnego problemu. Ja p------e. Nie dziwne że w Małopolsce najwięcej zakażeń jak oszczędzacie tam na wodzie i mydle. #polska #koronawirus #podhale #malopolska #dramat

Kliknij tutaj, aby odpowiedzieć w tym wątku anonimowo
Kliknij tutaj, aby wysłać OPowi anonimową wiadomość prywatną
ID: #5f86a571605297c54a62c499
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
k.....7
k.....7
  • 3
@AnonimoweMirkoWyznania: cos w tym jest, jak ja mieszkalem w akademiku AGH ze zwierzetami z malopolski, jeden mieszkal niedaleko miasta swietego polaka od kremowek a drugi nie pameitam, to smiali sie ze mnie ze jestem czlowiekm o najczystrzych rekach w akademiku. Nosz k---a myłem tylko po sraniu, przed jedzeniem i po powrocie z uczelni/miasta. Wtedy to było dla mnie dziwne ale dzis po Twoim wpisie zrozumialem.
  • Odpowiedz
ThugLifeHeartlessHustler
ThugLifeHeartlessHustler
  • 1
@r5678: co do pianki w tłumiku i rezultatów tego pomysłu , to wiadomo , że prędzej facet na to wpadnie , ale akurat jeśli chodzi o napis o mężu , to właśnie taki się tam znajdował , a to już mogła być kobieca inwencja twórcza i wykonanie , ale męska w sumie też , więc who knows jak to w końcu było w tym przypadku ;)
  • Odpowiedz
Zborro
Zborro
  • 0
@nomorelife: Możesz rozwinąć? Z miejskiej kasy głownie utrzymywane są lodowiska, grupy młodzieżowe, i częściowo kluby seniorskie (zazwyczaj muszą do funkcjonowania znaleźć sponsora). Hokej sam w sobie jest mocno niedofinansowany, w przeciwieństwie do gały.
  • Odpowiedz
Andreth
Andreth
  • 6
Ze strony FB Gmina Wyznaniowa Żydowska w Krakowie

28 sierpnia 1945 roku zlikwidowano sierociniec w Rabce dla dzieci żydowskich.

W lutym 1945 roku, a zatem zaraz po zakończeniu okupacji niemieckiej powstał plan utworzenia w Rabce ośrodka opiekuńczo-leczniczego dla dzieci żydowskich, który był próbą ratowania niezwykle trudnej sytuacji, jaka panowała w siedzibie Tymczasowego Komitetu Pomocy dla Ludności Żydowskiej w Krakowie przy Długiej 38. Uruchomiono tam jednocześnie sierociniec dla dzieci powracających z obozów. Ostatecznie dom dziecka w Rabce, przeznaczony dla najciężej chorych dzieci, otwarto na przełomie czerwca i lipca 1945 roku. Obejmował on trzy budynki wille Stasin, Juras i Niemen dla łącznie około 100 podopiecznych, pochodzących z Krakowa, Warszawy, Łodzi i innych miast. Na liście podopiecznych przebywających w sierocińcu latem 1945 roku widnieje 116 nazwisk dzieci, które doświadczyły koszmaru Zagłady. Pośród części lokalnej społeczności taka sytuacja wywoła oburzenie. Szczególnie przeciwny lokalizacji sierocińca był – cieszący się ogromnym zaufaniem i estymą wśród ludności z terenu Rabki – ks. Józef Hojoł, który prowadził stowarzyszenia katolickie, hufiec harcerski oraz katechezę w tamtejszym gimnazjum. Zraz po wyzwoleniu w szkole zaczęła funkcjonować komórka Ruchu Oporu Armii Krajowej. Uczniowie gimnazjum należący do tej organizacji skupieni byli w kilkunastoosobowej drużynie harcerskiej. Ks. Hojoł twierdził, że ówczesną Polską rządzą Żydzi, toteż uważał za niewłaściwe aby nieopodal działała taka placówka. To on miał być autorem listów z pogróżkami, które harcerze podrzucali do sierocińca. Pisał w nich, że jeśli dzieci nie opuszczą sierocińców i całego terenu Rabki, będą zastosowane wobec nich represje. Niestety dotrzymał słowa. Lokalna młodzież dokonała w sierpniu 1945 roku trzech ataków na sierociniec, w których jednak nikt nie zginał.

12 sierpnia 1945 roku nastąpił pierwszy atak. Do willi Niemen przez okno wrzucono granat. Jak zeznają naoczni świadkowie „W podłodze była dziura średnicy około 10 do 15 cm, szyby były wybite, ściany uszkodzone, przyrządy lekarskie rozbite, kozetka w pokoju wywrócona do góry nogami, a bielizna leżąca na kozetce rozrzucona po pokoju. Wśród dzieci panuje słuszny popłoch.”

19 sierpnia 1945 roku nastąpił drugi atak. Tym razem wszystkie budynki ostrzelano z broni ręcznej i automatycznej, rzucono też granaty. Dzień po drugim ataku do ochrony sierocińca przysłano jedenastoosobowy oddział wydelegowany przez Powiatową Komendę Milicji Obywatelskiej w Nowym Targu. Jeden z milicjantów, wspominał po latach: „dzieci wychodziły na spacer pod naszym ubezpieczeniem. Zaprzyjaźniliśmy się bardzo, kiedy na spacerze uzbierały trochę polnych kwiatów, wręczały nam tak po dziecinnemu jedno przez drugie, były to chwile bardzo radosne, prawie codziennie przychodziły do nas i dzieliły się swoimi wrażeniami i zmartwieniami. Opowiadania te, wyrażone w dziecinnych słowach i wyobraźniach, były tego rodzaju, że trzeba było nieraz silnie zaciskać zęby, żeby nie rozpłakać się nad ich dolą. Wdzięczność tych małych istot była wielka, wzruszała nas ogromnie. Wszyscy spodziewali się kolejnego nocnego ataku. Budynki były przeszklone, dzieci kładziono więc spać na korytarzach i w piwnicach.”
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Powiązane tagi