Fonologiczna redukcja a poczucie obcości morfologicznej na przykładzie formy dopełniacza liczby mnogiej rzeczownika „osa”
Współczesna refleksja nad systemem fleksyjnym języka polskiego niejednokrotnie zmusza badacza do pochylenia się nad fenomenami, w których bezbłędna realizacja paradygmatu odmiany wywołuje u rodzimego użytkownika języka (autochtona) dysonans poznawczy. Doskonałą egzemplifikacją tego zjawiska jest forma „os”, stanowiąca realizację genetiwusu liczby mnogiej (genitivus pluralis)























