„Strzeżcie się psów, strzeżcie się złych pracowników, strzeżcie się okaleczeńców. My bowiem jesteśmy ludem prawdziwie obrzezanym – my, którzy sprawujemy kult w Duchu Bożym i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufność w ciele

[1] Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. [2] Ono było na początku u Boga. [3] Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało.

[14] A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.

[8] Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje — mówi Pan, [9] Lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze. [10] Gdyż jak deszcz i śnieg spada z nieba i już tam nie wraca, a raczej zrasza ziemię i czyni ją urodzajną, tak iż porasta roślinnością i daje siewcy

[12] Bo Słowo Boże jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić zamiary i myśli serca

Tymczasem jeśli Jezus był bogiem - nieskończoną, nieśmiertelną, wszechmocną istotą poza czasem i przestrzenią - to żyjąc jako człowiek przez 33 lata, umierając na 1,5 dnia, potem jeszcze wracając na parę dni i następnie powrót do wieczności bycia nieskończoną i nieograniczoną istotą - co takiego konkretnie poświęcił?