Po podjęciu pracy Nepalczycy, Filipińczycy i Indonezyjczycy, pracujący dla wielkich firm budowlanych są pozbawiani paszportów i podstawowych praw. Bez pozwolenia „sponsorów” nie mogą zrezygnować z pracy, opuścić kraju lub złożyć skargi na nadużycia, pod karą aresztowania lub deportacji.

Jest to 15 razy więcej niż kosztowała Londyn organizacja ubiegłorocznej olimpiady. Koszt organizacji i inwestycji infrastrukturalnych wyniesie 107 000 USD na jednego mieszkańca.

Kłopoty finansowe niezwykle utalentowanego tenisisty próbowali wykorzystać Katarczycy. Zaoferowali oni Polakowi fantastyczne możliwości rozwoju. Warunkiem było jednak, żeby przyjął obywatelstwo Kataru i... przeszedł na islam. Janowicz, jako gorliwy katolik, zdecydowanie odmówił.

Warty ponad 1,5 mln zł pojazd został zatrzymany przez policję w Londynie z powodu braku tablicy rejestracyjnej. 24-letni właściciel, członek katarskiej rodziny królewskiej, nie miał przy sobie też prawka i ubezpieczenia.

Do Kataru „pakietami” sprzedawani są pracownicy z Indii, Pakistanu czy Bangladeszu, którzy tworzą gigantyczne obozy pracy, a w nich wszędzie wyczuwalny zapach potu, odchodów i przypraw. Przy budowie infrastruktury na mundial życie stracić może więcej robotników niż piłkarzy zagra na boisku.

Po latach negocjacji emirat Kataru podpisał z niemieckim koncernem Krauss-Maffei Wegmann umowę na dostawę czołgów podstawowych Leopard 2. Umowa obejmuje także zakup haubic samobieżnych PzH-2000.