Teoria, w której masa nie tylko zakrzywia czasoprzestrzeń, ale i ją skręca, może wytłumaczyć kilka kosmicznych zagadek naraz. Nie wiadomo jednak, czy jest prawdziwa. Żeby to wykazać, trzeba by podważyć starą i doskonale sprawdzoną ogólną teorię względności.

Przystępna animacja wyjaśniająca m.in. paradoks pociągu i tunelu oraz dlaczego w STW nie istnieje pojęcie bryły sztywnej.

Wiosną 1902 roku trzech młodych ludzi w Bernie zaczęło się spotykać w celach samokształceniowych. Nazwali się żartobliwie Akademią Olimpia, parodiując w ten sposób uczone gremia, w których zasiadali dostojni starcy z brodami...

Albert Einstein był wybitnym astrofizykiem i to nie ulega wątpliwości. Rzadko jednak zdarza się, by ponadprzeciętność dotyczyła różnych dziedzin życia. Niemiecki naukowiec zadał jednak kłam tej teorii, co potwierdzają odkryte listy jego autorstwa.

W fizyce znane są cztery podstawowe siły - grawitacja, elektromagnetyzm, oddziaływania silne i oddziaływania słabe. Podczas eksperymentu przeprowadzonego w Fermilab, odkryto możliwe oznaki istnienia piątej fundamentalnej siły natury.

...na bardzo krótkim wideo w kolorze. Zwykły człowiek, niezwykły naukowiec.

Neurotyczny, trudny w kontaktach Gödel wydawał się przeciwieństwem przyjacielskiego, otwartego i skłonnego do żartów Einsteina. Obaj często razem wracali spacerem z Instytutu. Fizyk zwierzył się nawet komuś, że właściwie chodził tam głównie ze względu na możliwość tych wspólnych spacerów...

Tematyka teorii względności nie pochłaniała większości czasu i uwagi Einsteina. W pierwszym, najbardziej twórczym, ćwierćwieczu swej działalności był jednym z pionierów i mistrzów fizyki statyst. Dziedzina ta wyrosła z kinetycznej teorii gazów w sposób prawie niezauważalny w pierwszych latach XX w.

Roger Penrose wykazał, że czarne dziury są nieuchronnym wnioskiem z einstenowskiej teorii względności. Drugą połowę tegorocznej Nagrody Nobla otrzymali astronomowie, którzy wykazali, iż w centrum Galaktyki znajduje się ogromna czarna dziura. Słów kilka o paradoksalnej prehistorii tego problemu...

Do szkoły w Aarau trafił po oblanych egzaminach na Politechnikę w Zurychu. Atmosfera miasta służyła mu. Mógł swobodnie myśleć, a to było dla niego zawsze najważniejsze. Toteż nic dziwnego, że właśnie tam zaczął się zastanawiać nad problemami, które miały go z czasem doprowadzić do teorii względności

Dylatacja czasu jest niezmiernie skromna, dopóki nie zbliżymy się do prędkości światła w próżni. W obrazowy sposób udowodnili to Joseph Hafele i Richard Keating, którzy zasłynęli kupowaniem biletów lotniczych dla zegarów atomowych...