Mgławica Rozeta - najsłynniejszy kosmiczny obłok pyłu i gazu przywołujący wyobrażenie kwiatu. Na jego brzegu, około 5 000 lat świetlnych stąd, płatki róży są w rzeczywistości gwiezdnym żłobkiem, którego symetryczny kształt rzeźbią wiatr i promieniowanie z centralnej gromady gorących młodych gwiazd.
Gromada ta, skatalogowana jako NGC 2244, ma zaledwie kilka milionów lat, zaś środkowa część Mgławicy Rozeta, oznaczona jako NGC 2237, ma około 50 lat świetlnych średnicy. Mgławicę można zobaczyć na własne
Gromada ta, skatalogowana jako NGC 2244, ma zaledwie kilka milionów lat, zaś środkowa część Mgławicy Rozeta, oznaczona jako NGC 2237, ma około 50 lat świetlnych średnicy. Mgławicę można zobaczyć na własne
- tekon
- konto usunięte
- dymek91
- Takiseprzecietniak
- konto usunięte
- +71 innych
@troszkuschudlem: Pierwsza myśl: łooo, ale spajki (｡◕‿‿◕｡)
Druga myśl: widać od razu, że dodane w photoshopie (╯︵╰,)
Druga myśl: widać od razu, że dodane w photoshopie (╯︵╰,)
To trochę nie tak z "wyciąganiem" kolorów z czarno-białych zdjęć. :)
Powyższą mgławicę jako czerwonawą plamkę można zarejestrować nawet najtańszą lustrzanką (pod odpowiednio ciemnym niebem i na odpowiednio wysokim ISO i czasie naświetlania; może nawet nie będzie trzeba prowadzić za ruchem nieba by ją złapać).
Mgławice emisyjne zawierające wodór świecą na czerwono. I tę czerwień można naświetlić na różne sposoby na różnych stopniach zaawansowania:
- w najprostszym przypadku robiąc zdjęcie "zwykłym" aparatem
Powyższą mgławicę jako czerwonawą plamkę można zarejestrować nawet najtańszą lustrzanką (pod odpowiednio ciemnym niebem i na odpowiednio wysokim ISO i czasie naświetlania; może nawet nie będzie trzeba prowadzić za ruchem nieba by ją złapać).
Mgławice emisyjne zawierające wodór świecą na czerwono. I tę czerwień można naświetlić na różne sposoby na różnych stopniach zaawansowania:
- w najprostszym przypadku robiąc zdjęcie "zwykłym" aparatem
Tytuł: Astrofizyka dla zabieganych
Autor: Neil deGrasse Tyson
Gatunek: popularnonaukowa
★★★★★★★★☆☆
Podszedłem do książki ze sporą dozą sceptycyzmu mając w pamięci średnio-słabe wznowienie przez Autora filmu dokumentalnego "Cosmos" (oryginał Carla Sagana jest wyśmienity). Moje obawy były bezpodstawne. Książka napisana przystępnym językiem (spora w tym zasługa polskiego wydania) dobrze tłumaczy zagadnienia z dziedziny astronomii. Niewielki rozmiar pozostawia spory niedosyt (co jednak powinien sugerować tytuł).