W końcu zdecydowałem się wywalić z życia Instagram.
Dziękuję, dobranoc.
#nofapchallenge #nofap #instagram #nopornchallenge #noporn #wychodzimyzprzegrywu

Ja #!$%@?... już naprawdę chciałbym ogarnąć swoje życie... znaleźć pracę, usamodzielnić się finansowo, przeprowadzić się, znaleźć różową i znajomych żeby spędzać z nimi wieczory i weekendy, pracować na swoją przyszłość... a tymczasem wegetuję w piwnicy aż huczy (╯︵╰,)

#przegryw #stulejacontent

Czemu wy sie tak użalacie nad sobą XD Zamiast siedzieć w takim marazmie lepiej wziąć sprawy w swoje ręce i popracować nad rozwojem osobistym i nie mówie o trzaśnięciu pięścią w stół bo to głupie, oklepane i #!$%@? działa. Jeszcze sobie stolik połamiecie ulaną łapą i nie będziecie mieć nad czym jeść burgerów z mcdonalda i pić piwsko. A bęben rośnie.
#przegryw

Podejrzewam, że mam aspergera, ponieważ nie mam świadomości ciała, mimiki ani nawet emocji w głosie. Nie potrafię też gadać na płytkie tematy, których jedynym celem jest po prostu gadanie z drugim człowiekiem. A nawet jak już to robię to mnie to męczy, tracę na tym energię zamiast ją zyskiwać, więc szybko odpuszczam i się stresuję. Przez moje ułomności mam fobie społeczną, bo gdzieś z tyłu głowy zawsze mam to, że nie umiem się dopasować, jestem inny i ludzie to będą zauważać. A jeśli miałbym udawać kogoś kim nie jestem to jeszcze bardziej by mnie to stresowało, dlatego się izoluje od dłuższego czasu i #!$%@? tylko się pogłębiło. Nigdy nie byłem na żadnej imprezie, nigdy nawet nie byłem pijany, picie alkoholu mnie na swój sposób brzydzi. Na wykopie myślą, że jestem dynamiczny, bo jestem aktywnym użytkownikiem, czasami nawet agresywnym, ale nie na tym polega dynamiczność, a przynajmniej ta która jest korzystna w społeczeństwie.

Nie umiem być ekspresyjny, mój sposób wyrazu to co najwyżej moje przemyślenia, ale wszystko inne u mnie kuleje. Brak taktu, impulsywność, bezpośredniość... Wam się wydaje, że to jest dynamina? Mam te cechy i one tylko utrudniają życie wśród ludzi, uwierzcie mi. Chociaż może przynajmniej dzięki nim nie jestem jakimś całkiem nudnym flegmatykiem, często wręcz byłem uznawany za mistrza riposty. Rzadko się odzywałem, ale jak już coś powiedziałem to było to "wejście smoka". Teraz po latach mam wrażenie, że w szkole chciałem takimi odzywkami zwrócić na siebie uwagę. Nie umiałem być normalny, więc chciałem chociaż w taki sposób przypomnieć o swoim istnieniu, to mnie zawsze spełniało jak na przykład udało mi się rozśmieszyć całą klasę. Ale też miałem dużo problemów przez to i czasami #!$%@?ąłem coś naprawdę głupiego, więc żenuje mnie to jak o tym myślę. Lepiej być człowiekiem grzecznym niż takim #!$%@?, dziwakiem i zboczeńcem jak ja. Serio.

Ogólnie to jestem raczej poważny i spokojny. Do tego stopnia, że ludzie wokół mnie byli dla mnie małpami i dzieciaczkami, tak ich odbierałem. Czułem się kimś lepszym, wyjątkowym. Jednak dzięki temu, że byli dziecinni mogli też wyrażać jakąś ekspresje i na tym oparte są kontakty społeczne, potem tworzą się z tego całe znajomości czy nawet przyjaźnie. Ja czegoś takiego nie umiem. Nie lubię ludzi. Jak więc mam żyć wśród nich? Jak mam się dostosować skoro po prostu jestem skrajni inny? Jak mam być sobą? Nie mam dużych potrzeb towarzyskich, wydaję mi się, że wystarczyłoby mi mieć dobrego przyjaciela i dziewczynę. Ale nawet tego nie mam, dlatego jestem samotny i mnie to boli.

ChybaPokaż całość