Wyszedłem w końcu z długów (tych po kursach PUA, które kiedyś opisywałem). Trochę pomogło szkolenie wojskowe, trochę praca i pomoc rodziny. Finansowo w końcu jestem na prostszej drodze, ale niestety w temacie relacji dalej ściana.
Ostatnio próbowałem jeszcze raz działania w terenie, tym razem w galerii handlowej, żeby zobaczyć czy coś się zmieniło. No i niestety wyszło jak zwykle.
Przykład 1
Podchodzę do dziewczyny przy sklepie z butami i mówię:
„hej, zobaczyłem cię z drugiego końcaPokaż całość

Ostatni tydzień szkolenia to już było zamknięcie rozdziału i tryb zadaniowy do końca. Egzaminy, zaliczenia, sprawdziany z tego, co przez te tygodnie było tłuczone do głowy i w mięśnie. Musztra już bardziej automatyczna niż myślenie, procedury z bronią wchodzą z pamięci, testy z regulaminów, elementy praktyczne człowiek działał jak checklistą. Stres był, ale inny niż na początku bardziej dowiezienie roboty niż chaos. No i dziś rano była przysięga. Na placu, wcześnie, chłodno,Pokaż całość

Trzeci tydzień szkolenia i czuć, że to już finisz — ludzie odliczają dni, kadra trochę luzuje śrubę, a ja mam w głowie to dziwne poczucie, że zaraz wrócę do cywila z czymś więcej niż tylko zakwasami i brakiem snu. Rutyna jest już wdrukowana: wykłady, musztra, WF, Beryl, wieczorne ogarnianie sprzętu. I właśnie w tym „prawie końcu” mój mózg uznał, że to idealny moment na ostatnie próby społeczne, oczywiście w najgorszy możliwy sposób.

PierwszaPokaż całość

Drugi tydzień szkolenia i już wiem jedno: fizycznie da się to dźwignąć, psychicznie też, ale społecznie to ja dalej gram na poziomie samouczek nie załadowany. Dni lecą schematem: wykłady, musztra, WF, Beryl, rutyna wchodzi w mięśnie, a ja próbuję nie robić akcji i właśnie wtedy mój mózg odpala tryb PUA-ghost i zaczyna szeptać teksty, których nikt nie powinien wypowiadać na głos. Na przerwie po ćwiczeniach, zamiast zwykłego ciężko było, rzuciłem do dziewczynyPokaż całość

Mirki, update z frontu. Tak, jestem już na szkoleniu i powiem wam jedno: to nie jest żadna romantyczna przygoda ani filmik z TikToka, tylko konkretne zderzenie z rzeczywistością.
Pierwsze dni to był szok dla organizmu. Pobudka jakby świat miał do mnie osobistą urazę. Zimno, pośpiech, wszystko na czas, ciągle coś do ogarnięcia. Nogi obolałe, plecy obolałe, człowiek nie wie czy bardziej boli go ciało czy ego. Jak ktoś myśli, że tu się przychodziPokaż całość

Mirki, decyzja podjęta: zamierzam się zaciągnąć na dobrowolne szkolenia wojskowe, konkretnie szkolenie podstawowe Dobrowolnej Zasadniczej Służby Wojskowej. Już się zapisałem na turnus startujący 12 stycznia.

Są dwa powody, oba bardzo przyziemne:

1 Kasa
Mam długi po kursach PUA i całej tej karuzeli “metod”. Potrzebuję stabilnego strumienia pieniędzy, żeby to w końcu pospłacać i nie żyć z myślą, że spłacam własną desperację.Pokaż całość

Mirki, u mnie to nie zaczęło się od tego, że nagle pewnego dnia postanowiłem zostać podrywaczem z internetu. To się zaczęło dużo wcześniej, tylko wtedy jeszcze nie wiedziałem, że zbieram punkty do późniejszej katastrofy społecznej.

Wychowałem się w domu, gdzie rodzice byli nadopiekuńczy do granic absurdu. Do osiemnastki praktycznie nie mogłem normalnie wychodzić sam. Nie było spontanicznych wypadów, włóczenia się z ekipą, żadnych imprez, żadnych sytuacji typu poznajesz ludzi i uczysz się naPokaż całość

Mirki, update z frontu przegrywu, ale tym razem bez bajek o ramie i magicznych openerach.
Po tych wszystkich klubach, kursach PUA i spaleniu ponad 11k zaczynam łykać blackpillową prawdę. Że w realu nie wygrywa najlepszy tekst z PDF-a, tylko pierwsze wrażenie, wygląd i to jak się prezentujesz zanim w ogóle otworzysz usta. I to mnie boli, ale też daje jakiś kierunek, bo przynajmniej to jest mierzalne.
Więc ogłaszam nowy sezon. PUA odkładam na półkę,Pokaż całość

Dobra, muszę to z siebie wyrzucić, bo mnie aż trzęsie jak o tym myślę.
Kilka miesięcy temu tak się zdołowałem swoją sytuacją z kobietami, że łyknąłem wszystko jak pelikan. Reklamy na YouTube:
„Zmienimy ci życie”,
„Zero matchek? Po naszym kursie będziesz wybierał”,
„Profesjonalna sesja + coaching = koniec przegrywu”.
No to stwierdziłem: raz się żyje. Problem w tym, że nie miałem kasy.Pokaż całość