W ostatnim tygodniu sytuacja w prowincji Idlib wyraźnie nabrała rumieńców. Kolejne rundy turecko-rosyjskich negocjacji kończą się porażkami. Tymczasem Turcy nadal wysyłają do Idlib konwoje pełne sprzętu i ludzi, a Erdogan zapowiada: „Operacja w Idlib jest tylko kwestią czasu”.

Ciekawa seria materiałów o niedawnej rewolucji libańskiej.

W ostatnich dniach wojska Asada nieustannie atakują ostatnią zbuntowaną prowincję – Idlib. Turcy, za pośrednictwem Rosji, próbują zatrzymać ofensywę Damaszku, jednak nieskutecznie. Jakie znaczenie ma Idlib dla Erdogana i Turcji? Czy Turcja zdecyduje się zbrojnie zatrzymać pochód wojsk Asada?

Stosunki między naszymi krajami mimo ogromnej odległości jaka je dzieli, mają długą tradycję i sięgają aż końca średniowiecza. Ich pozytywny charakter był spowodowany wspólnym wrogiem, czyli Turcją.

Dzisiaj iracki parlament podjął rezolucję, którą zobowiązał rząd do podjęcia działań w celu pozbycia się z Iraku wszelkich obcych wojsk. Jednak do wyrzucenia Amerykanów z Iraku daleka droga. Rezolucja nie jest wiążąca a Irakijczycy są mocno podzieleni co do przyszłych stosunków z Ameryką.

Gen. Solejmani nie żyje. Iran zapowiedział odwet, a iraccy politycy ogłosili chęć wyrzucenia amerykańskiego kontyngentu z Iraku. Jakie znaczenie dla pozycji USA w regionie i stosunków amerykańsko-irańskich będzie miał ostatni atak? Czy prezydent Trump ubiegnie Irańczyków i zada im kolejny cios?

W Sylwestra tłum zaatakował amerykańską ambasadę w Bagdadzie. Sytuacja szybko wymknęła się spod kontroli, gdy w ruch poszły koktajle Mołotowa. Tymczasem irackie siły bezpieczeństwa biernie przyglądały się całemu zajściu. Kto stoi za atakiem na ambasadę? Co może z tego wyniknąć?

Na początku października w Iraku rozpoczęły się protesty, które trwają do dziś. Ich ofiarą padł już Premier. Wielu komentatorów chciałoby wyjaśnić genezę protestów antyirańskimi nastrojami w Iraku, lecz prawda jest dużo bardziej skomplikowana.

Erdogan, dzięki poparciu Trumpa, nie tylko nie musi bać się amerykańskich sankcji wynikających z CAATSA (za zakup S-400), ale być może wkrótce uda mu się także dostać to, czego wcześniej nie mógł zdobyć od administracji Obamy – systemów Patriot.

Do niedawna wydawało się, że sankcje za zakup S-400 są nieuniknione. Jednak dzięki sprytowi Erdogana i pobłażliwości Trumpa, Ankara ma szansę wyjść z tej sytuacji obronną ręką. Pytanie jednak – biorąc pod uwagę słabą kondycję gospodarczą kraju – ile asów zostało jeszcze w rękawie Erdogana?

W niedzielę Iran rozpoczął wzbogacanie uranu ponad pułap 3,67%, czym odszedł od kolejnych postanowień JCPOA. Tak prezydent Rouhani chce zmusić UE do obejścia amerykańskich sankcji. Jednak wiele wskazuje, że sytuacja wymknęła mu się z rąk i nie jest on już w stanie zatrzymać dalszej eskalacji.

20 czerwca 2019 r. Irańczycy zestrzelił amerykańskiego drona. Cały świat zamarł obawiając się odwetowego atak zbrojnego ze strony USA. Jednak nic takiego nie nastąpiło.Czy Trump jest tchórzem? Czy może potrafi dostrzec to czego nie potrafią zobaczyć inni – tj. szerszą perspektywę konfliktu z Iranem?

Turcja z determinacją podkreśla, że jest zdecydowana na zakup rosyjskich systemów S-400 – nawet jeśli odpowiedzią na taką transakcję będą dotkliwe sankcje ze strony Waszyngtonu. W co tak naprawdę gra ekipa prezydenta Erdogana i dlaczego jego polityka balansu osiągnęła właśnie kres swoich możliwości?

Turecka komisja wyborcza, pod presją erdoganowskiej AKP, unieważniła wybory na prezydenta Stambułu, które w marcu wygrał Ekrem İmamoğlu (członek opozycyjnej CHP). Jak powtórzone wyniki wyborów wpłyną na sytuację Turcji i samej AKP? – krótki komentarz

Iran poinformował, że nad ranem rozesłał do państw-sygnatariuszy porozumienia list informujący je o częściowym odstąpieniu od przestrzegania ograniczeń nałożonych na irański program atomowy. Czy to koniec porozumienia nuklearnego?

O warszawskiej konferencji powiedziano już dużo, jednak mówiono głównie o polsko-izraelskim sporze, który rozgorzał zaraz po konferencji. Niniejszy artykuł stara się natomiast ocenić konferencję z perspektywy Bliskiego Wschodu i regionalnych wyzwań, z którymi mierzyć się musi amerykańska dyplomacja.

O administracji Donalda Trumpa można by powiedzieć wiele, ale z pewnością nie to że słynie ona z subtelności i wyczucia – tak często niezbędnych w dyplomacji. Wszystkie wady obecnej administracji idealnie widać na Bliskim Wschodzie, gdzie prezydent USA zachowuje się niczym słoń w składzie porcelany.

31 stycznia powołano do życia INSTEX - specjalną spółkę, która ma zająć się obsługą handlu z Iranem, który od zeszłego roku obłożony jest amerykańskimi sankcjami. Wywołało to mieszane uczucia w Teheranie, gdzie konserwatyści zaczęli oskarżać UE o prowadzenie podwójnej gry. Czy mają rację?

W dniu 16 grudnia 2018 r. Syrię odwiedził Omar al Bashir, prezydent Sudanu. Tym samym stał się on pierwszym od 2011 r. przywódcą państwa członkowskiego Ligi Państw Arabskich, który odwiedził Syrię. Ta niespodziewana wizyta wywołała wiele pytań jakie znaczenie będzie ona miała dla Syrii i regionu?

Ustawione przetargi, duchowieństwo opływające w bogactwie i "znikający" reformatorzy, czyli podróż po sekretach irańskiej gospodarki. Mało, w których miejscach na świecie ekonomia, polityka i wojsko tak mocno spajają się w jedno i tworzą iście wybuchową mieszankę.