Iran stracił miliardy na zatrzymanym eksporcie ropy, ale rachunek tej wojny jest znacznie szerszy. USA tracą drogi sprzęt, utrzymanie sił morskich kosztuje miliony dolarów dziennie, a blokada cieśniny Ormuz uderza w transport morski, ropę, LNG, fracht i ubezpieczenia. Na końcu płaci cały rynek.

Teheran coraz wyraźniej pokazuje, że cieśnina Ormuz pozostaje jednym z jego głównych narzędzi nacisku na państwa regionu. W tle są nie tylko napięcia polityczne, ale też bezpieczeństwo transportu ropy i stabilność globalnych rynków.

Wyspa Kharg pod coraz większą presją. Iran wzmacnia obronę kluczowego terminala ropy, gdy eksport surowca spada, a część ładunków trafia na tankowce jako pływające magazyny.

Analiza rozwoju kryzysu paliowego w następnych miesiącach.

Mówimy o tym, dlaczego boimy się niepotrzebnie, jak Chiny po cichu kolonizują Afrykę i jak panel słoneczny wielkości paznokcia mógłby zasilić w prąd całą Europę. Zapraszam!

Tak wynika z tego artykułu. Iran nie ma jak wysyłać ropy i kończy mu się miejsce w magazynach. Jeśli wyłączy wydobycie to załatwi go geologia. Zniknie z rynku ropy na długo, bo nie da się łatwo i szybko przywrócić ciśnienia w złożach. Albo dogada się z USA, albo zacznie niszczyć wszystko dookoła.

Współdzielenie samochodów, ograniczenie prędkości oraz praca zdalna to jedne z możliwych rozwiązań.

Władze ZEA sygnalizują, że w razie przedłużającego się konfliktu i problemów z dostępem do dolara, mogą rozważyć przejście na rozliczenia w juanie.