Drużyna koszykarzy Toronto Raptors zdobyła mistrzowski tytuł najlepszej na świecie ligi NBA. Nigdy jeszcze team spoza USA nie osiągnął takiego sukcesu.

Nie jest łatwo być pisarzem/pisarką we współczesnej Polsce. Ustawicznie trzeba strzępić język, a nie pióro.

Tu, na ziemi, nie musi nam być wyłącznie przyjemnie, ważne, żeby to, co nam się przytrafia, układało się w sens. Raz będzie lepiej, raz gorzej, czasem ciężej, innym razem – lżej, ale wszystko powinno układać się w sens. [Krzysztof Zanussi w rozmowie z Barbarą Gruszka-Zych]

s/s “Great Eastern” był pałacem i pływającym cmentarzem. Był tragicznym bohaterem i beczką śmiechu. Zabił swego konstruktora. Utopił swego pierwszego kapitana. Wywołał cztery bunty. Uśmiercił trzydzieści pięć osób. Zatopił cztery statki. Przeżył najstraszliwszy sztorm Atlantyku.

Nocą w świetle księżyca statek zbliżał się do Cieśniny Messyńskiej. Nagle – wstrząs. “Chaouia” wpadłszy na niemieckie miny – tonęła. Z siedemsetosobowej rzeszy podróżnych ocalało tylko dwadzieścia kilka osób uczepionych belek zatopionego statku.

Sto lat minęło od odzyskania niepodległości. To święto nas wszystkich, żołnierzy wolności przekonań i niepodległości sumienia. Kanadyjscy żołnierze mówią, że bez silnej Polski nie ma wolnego Zachodu (video):

Zuzę J. już w przedszkolu określano mianem niezłej artystki, a to z racji tego, że podczas obiadu rzucała ravioli i szpinakiem o ścianę, drąc się przy tym jak nieboskie stworzenie.

chciałabym państwa poinformować że wiszę na krzyżu że ciągle wiszę na krzyżu i ciągle nie mogę umrzeć minęły już 3 godziny 3 dni 3 lata 3 tysiące lat 3 miliardy lat ciągle na tym krzyżu wisi napis…

Media głównego nurtu toczy rak manipulacji, propagandy i przewrotnej umiejętności odwracaniu uwagi od istoty faktów. Większość dziennikarzy mówi jednym, mało dociekliwym głosem, a ich publikacje sprawiają wrażenie kopiowania tez, zawartych we wstępniaku totalitarnej, partyjnej gazety.

Zbigniew Herbert - w 20 rocznicę zgonu. Jeszcze parę dni przed śmiercią poeta marzył, by pojechać do Wenecji. A tam miał wyzdrowieć, odrodzić się… Dzwonił nawet do LOT-u, pytał czy mogą go wnieść do samolotu na noszach. Podróż ta byłaby chyba mało realna, Herberta wożono już na wózku inwalidzkim.

Toronto zmaga się z powrotem zimy; pada śnieg i natychmiast zamarzający deszcz. Ulice, i chodniki miasta są nieodśnieżone, gdyż służby drogowe miasta zaparkowały już sprzęt do następnej zimy.

“The Globe and Mail”, cieszący się opinią najpoważniejszego kanadyjskiego dziennika opublikował wyjątkowo paskudny, propagandowy artykuł europejskiego korespondenta Paula Waldie “In once-progressive Poland, nationalism rears its head” (“W postępowej niegdyś Polsce, nacjonalizm podnosi głowę”)

Pięknie opisana, tragiczna historia polskiego, zestrzelonego pilota "Dywizjonu 315" i holenderskiego chłopca. Ilustrująca opowiadanie ilustracja to obraz Wojciecha "Sanko" Sankowskiego. "Mustangi", przedstawione na obrazie mają oznaczenia polskiego, Dywizjonu 315.

Kamil Stoch potwierdził, że jest w fenomenalnej formie i odniósł gigantyczny sukces. Wygrał ostatni konkurs w Bischofshofen, a tym samym przeszedł do historii jako drugi zawodnik, który triumfował we wszystkich czterech konkursach TCS!

Mało kto zdaje sobie sprawę z bardzo wysokiego promieniowania kosmicznego, któremu poddany jest każdy pasażer podniebnego lotu. Im wyżej się wznosimy, tym naturalna ochrona atmosferyczna jest mniejsza i automatycznie zwiększa się promieniowanie kosmiczne. Nie bez powodu Dedal ostrzegał Ikara!

Wybór zimowych video klipów, zrobionych w Ontario na przestrzeni kilku lat. Zawieje, wyjątkowo mroźne temperatury, sceny z życia mieszkańców.

Życzenia video, adresowane do rodaków mieszkających w Polsce i wszystkich zakątkach świata

Delegacja węgierska udaje się na szczyt Unii Europejskiej w Brukseli. Obok innych spraw, tematem debaty będzie imigracja i migracja. [video]

Nadchodzi czas rozrachunku z tym wielkim kłamstwem. Zwiastują go wielotysięczne tłumy maszerujące ulicami polskich miast. Za nimi może pójdą tłumy jeśli nie w Berlinie, Rzymie czy Paryżu, to prawie na pewno w Pradze, Budapeszcie i Bratysławie.

Wśród papierów i rękopisów, pozostałych po moim dziadzie, Aleksandrze Fredrze, znalazłam niżej podany urywek; pisany jest ręką mojej ciotki, Zofii Szeptyckiej, wyraźnie jako brulion pod dyktandem ojca, bo zawiera dużo przekreśleń i poprawek. Wydaje mi się ciekawy, więc go ogłaszam.