Dałabym sobie zoperować wszystko, tylko nie oczy. Chyba, że pod totalną narkozą. Jedyny element ludzkiego ciała, wobec którego jakakolwiek ingerencja mnie po prostu przeraża 乁(⫑ᴥ⫒)ㄏ

Ostatnio w szpitalu poznałam pacjentkę: kobieta, lat 90, dobrze pamiętająca powstanie Warszawskie. Przyjechała ze złamaną ręką.
Nie będę pisać jak się nazywa, ale naszła mnie refleksja w jakich okropnych warunkach Ci ludzie dzisiaj żyją. Często nie mają rodziny, tylko rodzeństwo, bo byli poddawani różnym doświadczeniom medycznym, ogromnej porcji stresu, traumy itd.

Drugą z kolei była, w tym samym wieku, piosenkarka. Kto lubi polską muzykę z lat ok. 60-70, ten na pewno byPokaż całość

Co za ironia losu ( ͡° ͜ʖ ͡°)