✨️ Obserwuj #mirkoanonim W sumie najbardziej wpienia mnie w sobie to, że na trzeźwo jestem nieśmiały i raczej cichy, do lasek to nawet nie podbijam, bo nie ma po co. Niby nie jestem jakimś brzydkim kartoflem, raczej taki 6/10 chłop, uroda może się podobać niektórym #rozowypasek. Ale właśnie bez gadki za daleko się nie zajedzie, a ja tej gadki bez procentów nie mam za grosz. Po kilku głębszych jestem pewniejszy siebie, mniej wstydliwy, nawet udało się przelizać kiedyś ze znajomą po spożyciu. Ale niestety to na dłuższą metę nie jest dobre, bo bym musiał chodzić codziennie na choć lekkim rauszu, żeby czuć się pewniej. Niby zaakceptowałem siebie, ale nie do końca. Dalej czuje się spierdoksem. Czuję, że marnuje własne życie, bo jestem nieśmiały i bierny. Trzydziestka coraz bliżej, a moje życie dalej wygląda jak w wieku lat 19 niemalże. Czy jakaś terapia mogłaby mi pomóc i otworzyć się, poczuć się pewniejszym? Ogólnie tak patrząc pod względem psychologicznym, to pewnie dużo straciłem przed słabe dzieciństwo. Chora matka, ojciec poświęcający się pracy. Nie mam im nic za złe, bo wiem, że mnie kochali i wspierają, ale niestety pewnie trochę przez nich jestem tym, kim jestem.
Czy jakaś terapia mogłaby mi pomóc i otworzyć się, poczuć się pewniejszym?
@mirko_anonim: ale co realnie Ci może uświadomić ta terapia - że powinieneś być bardziej przebojowy, więcej się aktywizować i nawiązywać kontakty? przecież sam to wiesz
jeśli nie masz jakichś realnych traum, to lepiej wyjdziesz jak zaczniesz coś działać, próbować się zmienić i być lepszym a nie płakać ze 20 lat temu miałeś problem i to rzutuje na Twój
W sumie najbardziej wpienia mnie w sobie to, że na trzeźwo jestem nieśmiały i raczej cichy, do lasek to nawet nie podbijam, bo nie ma po co. Niby nie jestem jakimś brzydkim kartoflem, raczej taki 6/10 chłop, uroda może się podobać niektórym #rozowypasek. Ale właśnie bez gadki za daleko się nie zajedzie, a ja tej gadki bez procentów nie mam za grosz. Po kilku głębszych jestem pewniejszy siebie, mniej wstydliwy, nawet udało się przelizać kiedyś ze znajomą po spożyciu. Ale niestety to na dłuższą metę nie jest dobre, bo bym musiał chodzić codziennie na choć lekkim rauszu, żeby czuć się pewniej. Niby zaakceptowałem siebie, ale nie do końca. Dalej czuje się spierdoksem. Czuję, że marnuje własne życie, bo jestem nieśmiały i bierny. Trzydziestka coraz bliżej, a moje życie dalej wygląda jak w wieku lat 19 niemalże. Czy jakaś terapia mogłaby mi pomóc i otworzyć się, poczuć się pewniejszym? Ogólnie tak patrząc pod względem psychologicznym, to pewnie dużo straciłem przed słabe dzieciństwo. Chora matka, ojciec poświęcający się pracy. Nie mam im nic za złe, bo wiem, że mnie kochali i wspierają, ale niestety pewnie trochę przez nich jestem tym, kim jestem.
#oswiadczeniezdupy #psychologia
〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
· Akcje: Odpowiedz anonimowo · Więcej szczegółów
· Opublikuj swój własny wpis: Mirko Anonim
· Zaakceptował: RamtamtamSi
@mirko_anonim: ale co realnie Ci może uświadomić ta terapia - że powinieneś być bardziej przebojowy, więcej się aktywizować i nawiązywać kontakty? przecież sam to wiesz
jeśli nie masz jakichś realnych traum, to lepiej wyjdziesz jak zaczniesz coś działać, próbować się zmienić i być lepszym a nie płakać ze 20 lat temu miałeś problem i to rzutuje na Twój