@s_theCapt: nie widzę na pierwszy rzut oka co jest źle, ale dobrą praktyką jest właśnie includowanie bezpośrednio i nie poleganiu na tym, że inny header coś includuje.
ifndefy/pragma once cię bronią przed redeklaracją, a header/source jest wtedy samokompilowalny. załóżmy, że gdzieś na wysokim poziomie były używany vector w headerze i korzystało z niego 400 plików. zmieniamy implementację na listę, ruszamy tylko swoją działkę w kodzie, a wywala się 400 plików,Pokaż całość

@s_theCapt: nie musisz przepisywać tego samego jako string w makrze, znak # przed argumentem "stringifuje" go

@Leto9: w tym przypadku, to chyba opcja 2 bedzie lepsza. 1 mógłbyś użyć na przykład, jeśli konstuktor byłby dwuargumentowy i drugi argument byłby typu K, wtedy dajesz Foo(T, K), bo T to masz z deklaracji template (przynajmniej ja to tak rozumiem)

@tomash-pl: Nie.... chyba że to jest specjalizacja tego konstruktora, inaczej po Foo niema prawa być '<>'.

@VanQator:

for (int i = 0; i < name.length(); i++)
{
if (name.length() == 0)
Ten kawałek kodu to oksymoron. Gdy name.length() == 0 to nigdy nie wejdziemy do pętli

@VanQator: największy problem jaki widzę to mocne połączenie pomiędzy operacjami IO a twoimi klasami. To dość częsty błąd wśród początkujących. Jak chcesz mieć to ładnie to klasy odpowiedzialne za trzymanie poprawnej wartości, czyli wszystkie ValidCośTam powinny rzucać wyjątek, albo używać jakiegoś innego mechanizmu raportowania błędów. Tam gdzie jest logika nie powinno być IO, bo czegoś takiego nie da się testować i reużywać.
Inne sprawy:
- w cpp jest raczej konwencja,Pokaż całość

@dexorik:
To zainstaluj Visual Studio, po co się męczyć z codeblocksem?

@VanQator: Najlepiej wtedy oznaczyć destruktor jako domyślny.

~ class_name() = default;

@VanQator: przy dziedziczeniu czasem przydaje się wirtualny destruktor który nic nie robi