Jest to tak bardzo prawdziwe, że rzadko zwierzamy się ludziom lepszym od

nas. Unikamy raczej ich towarzystwa. Na odwrót, najczęściej spowiadamy się przed

tymi, którzy są do nas podobni i mają te same wady. Nie pragniemy się poprawić ani

stać się lepszymi: wpierw musiałyby zostać osądzone nasze słabości. Chcemy tylko,

żeby nas zachęcano do kroczenia naszą drogą. Słowem, chcemy jednocześnie nie być

winni i nie czynić wysiłku, żeby się oczyścić. Nie mamy